SineFilozofi Dergisi ve Sinema ve Felsefe Derneği organizasyonu ve T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Sinema Genel Müdürlüğü desteğiyle hayata geçirilen 3. Uluslararası Felsefi Filmler Festivali (UFFF), 23-27 Eylül 2026 tarihlerinde Ankara Kült Kavaklıdere’de kapılarını açıyor. Dünyanın dört bir yanından gelen yüzlerce yapım arasından özenle seçilen felsefi derinliğe sahip filmler, beş gün boyunca sinemaseverlere ve felsefe meraklılarına hem görsel hem de zihinsel açıdan zengin bir şölen sunacak.

Festival tarihinde bir ilk: Kısa Metraj Film Yarışması

Bu yıl üçüncüsü düzenlenen festival, programında çok özel ve heyecan verici bir yeniliğe yer veriyor. İlk defa düzenlenen Kısa Metraj Film Yarışması ile sinemanın en özgür ve vurucu formlarından biri olan kısa film alanı destekleniyor. İnsan doğasına, varoluşa, ahlaka ve estetiğe dair derin soruları odağına alan yarışma seçkisi, genç ve bağımsız sinemacıların felsefi bakış açılarını beyaz perdeye taşırken izleyicilere de yoğun bir düşünsel deneyim vaat ediyor. Festival, sürecinde finalist filmler ve yarışma dışı özel seçki kısa filmler ile dünyanın dört bir yanından kısa filmcilerin filmlerini seyirciyle buluşturması için alan açacak.

Usta Sinemacılar ve Uluslararası Akademisyenlerden Oluşan Jüri Kadrosu

Yarışma seçkisinde yer alan filmleri değerlendirmek üzere sinema ve felsefe dünyasının saygın isimleri bir araya geliyor. Festivalin Ana Jürisinde Türk sinemasının usta yönetmenleri Yeşim Ustaoğlu ve Eylem Kaftan’ın yanı sıra uluslararası alanda sinema-felsefe ilişkisi üzerine önemli akademik çalışmalara imza atan akademisyenler Daniel Fairfax ile Christina Adamou yer alıyor. Jüri kadrosunu tamamlayan isim ise tecrübeli festival direktörü Gjorgi Pulevski oluyor. Bu güçlü jüri, felsefi sorgulamasını sinematik dille en yetkin şekilde harmanlayan yapıtları belirleyecek.

Yapay Zeka sinemasından usta yönetmenlerin son yapıtlarına

Festival, beş gün boyunca sinemanın farklı estetik ve teknolojik arayışlarına ev sahipliği yapacak. Festivalin açılışı, Amanbek Azhymat’ın dikkat çekici yapımı Backstage Madness filmi ve ardından film ekibinden katılımla gerçekleşecek özel soru-cevap söyleşisiyle yapılacak. Programın en merak uyandıran alanlarından biri ise Alkan Avcıoğlu’nun tamamen yapay zeka teknolojileriyle ürettiği, Moskova, Varşova ve Altın Portakal film festivallerinde büyük yankı uyandıran Gerçek Ötesi filminin gösterimi ve ardından düzenlenecek yönetmen söyleşisi olacak.

Ayrıca usta yönetmen Tayfun Pirselimoğlu’nun derin felsefi katmanlara sahip İdea filmi, 62. Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde En İyi Senaryo ödülüne layık görülen Emre Sert ve Gözde Yetişkin imzalı Sahibinden Rahmet ile Murat Düzgünoğlu’nun dikkat çeken yapımı Köpekle Kurt Arasında izleyiciyle buluşacak yapımlar arasında yer alıyor.

Uluslararası kültür diplomasisi ve kurumsal ittifaklar

Festival, sinema ve felsefeyi uluslararası bir kültür platformuna dönüştürme misyonunu güçlü kurumların işbirliğiyle sürdürüyor.

Ankara Rus Evi desteğiyle, dünya sinemasının dev ismi Aleksandr Sokurov’un yetiştirdiği yeteneklerin filmlerinden oluşan “Sokurov’un Öğrencileri” özel tematik seçkisi ve Liszt Enstitüsü Macar Kültür Merkezi İstanbul’un katkılarıyla gerçekleştirilecek Budapeşte Kısa Film Festivali’nin Yankısı da programın öne çıkan diğer başlıklarını oluşturuyor.

Institut Français (Fransız Enstitüsü) işbirliğiyle Jean-Claude Barny’nin Fanon, Youssef Chebbi’nin Ashkal ve Medhi M. Barsaoui’nin Un fils filmleri özel gösterimlerle izleyiciye sunuluyor.

Festival biletlerini Biletinial üzerinden alabilirsiniz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Sinema ve felsefe buluşuyor: 3. Uluslararası Felsefi Filmler Festivali<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

SOLO’nun küratöryel çizgisi; bedenin bir ifade aracı olarak potansiyelini, bireyin iç dünyasından yola çıkarak sahneye taşıma fikriyle şekilleniyor. Bedenin hem bir anlatı hem de yaşayan, nefes alan bir ifade biçimi olarak sahnede yer bulduğu festivalde, her bir performans tek bir bedenle sınırlı olmasına rağmen evrensel bir anlatı kurmayı başarıyor. SOLO, çağdaş dansın birey üzerinden kolektif hafızaya nasıl dokunduğunu gözler önüne sererken izleyiciye sadece izleme değil, düşünme ve duygudaşlık kurma deneyimi sunuyor.

İki gün boyunca sürecek festival, farklı coğrafyalardan gelen sanatçıların güncel üretimlerini aynı sahnede buluşturarak uluslararası çağdaş dans kulvarı ile Türkiye arasında sürdürülebilir bir kültürel köprü kuruyor. Dokuz yıldır büyüyerek devam eden organizasyon; yalnızca bir performans seçkisi sunmakla kalmayıp sanatçıların üretim süreçlerini paylaştığı, yeni iş birliklerinin temelinin atıldığı dinamik bir buluşma noktası işlevi görüyor.

Sahne gösterilerinin yanı sıra sanatçı söyleşileri ve düzenlenecek atölyelerle zenginleşen festival programı, bu yıl CerModern’in açık alanlarına yayılan müzik seçkileri ve sosyal etkinliklerle günün tamamına yayılan bütüncül bir deneyim vadediyor.

Festivalin koordinatörlüğü Esma Meydan, program danışmanlığı ise çağdaş dans alanında ulusal ve uluslararası platformlarda etkin çalışmalarıyla tanınan Deniz Alp, Özgür Adam ve Galip Emre tarafından yürütülüyor.

Biletler Biletinial ve Cermodern’de!

<span class="reading-mode-buttons"></span>Ankara’da yaz sonu geleneği: SOLO Çağdaş Dans Festivali 9. kez şehirde<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Grotesk Fanteziler, Anadolu ve Asya’ya ait kültürel ikonları, toplumsal anıları, kaosu, korkuyu, mitleri ve histerik ruh hâlini ele alıyor. Linç kültürünün var olma ve yok oluş biçimlerini travmatik bir jestle, anakronik bir tavırla yeniden düşünmeye açıyor. Sanatçı, sergideki çalışmalar aracılığıyla, minyatür resim sanatındaki istifleme anlayışını; figür ve mekanda perspektifi bozarak iki boyutluluğa indirgeyen yaklaşımıyla kendi anlatım diline dahil ediyor. Kişileri, nesneleri, olayları ve hikâyeleri ait oldukları bağlamdan koparıp, kurduğu mekân içinde üst üste bindirerek bir anlatı varmış izlenimi yaratıyor. Ancak bu sahneler bütünlüklü bir sonuca ulaşmıyor; anlamı parçalanıyor, çoğalıyor ve izleyiciye dağılıyor.

​Grotesk ve teatral bir yaklaşımla izleyici sabit bir bakışa değil, hareketli bir algıya yönlendiriliyor; resim durağan bir yüzey olmaktan çıkarak yoğunlaşmış bir sahneye dönüşüyor. Karanlık, toksik ve histerik duygularla örülü düşüncelerle renkli bir formda görünür hâle geliyor. Şiddet, korku, gösteri ve çöküş gizlenmek yerine doğrudan sahneye taşınıyor; zıt duygular en uç noktalarda eş zamanlı yaşanıyor. Bütünsel bir duygu ön plandaymış gibi görünse de aslında bu duygudan çok bireyin kendi histerik hâlleri ciddiye alınıyor. Bu durum, dönemin gerilimini açıkça görünür kılıyor.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Gökhan Tüfekçi’den yeni sergi: ‘Grotesk Fanteziler’ Galeri Siyah Beyaz’da<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Engelsiz Filmler Festivali, Kısa Film Yarışması’na bu yıl 34 ülkeden 182 kısa film başvurdu. Yarışmada finale kalan filmler sinema yazarları Öykü Sofuoğlu, Hasan Nadir Derin ve Kaan Denk’ten oluşan seçici kurul tarafından belirlendi.

Herkesin sinemaya eşit koşullarda erişilebileceği bir etkinlik olarak tasarlanan festivalde tüm gösterimler sesli betimleme ve ayrıntılı altyazı seçenekleriyle, söyleşiler işaret dili çevirmeniyle yapılıyor. Festivalin atölye, panel, Ödül Töreni gibi yan etkinlikleri erişilebilir altyapılara sahip ve tüm festival mekanları erişilebilir olanlardan seçiliyor.

Finale kalan 15 kısa film açıklandı

Anastasiya Ostapenko’nun, bir genç kız ve babasının yıllar sonra karşılaşmasıyla ortaya çıkan gerilimi perdeye taşıyan  filmi Aksana Nehir! (Run, River!), Ronak Jafari’nin İran’da idamdan kaçan siyasi tutuklu bir kadının hikayesini takip eden Anka Tüyü (A Phoeni̇x Feather), Sevgi Şanlı’nın aşk ve rıza kavramlarını sorguladığı Birbirimize (To Each Other), Thibault Chollet’in fantastik maceralar çizmeyi bırakan bir gencin içsel yolculuğuna odaklanan animasyonu Boş Kare (The Empty Panel), Ana Vučićević’in bir grup arkadaşın sıkıntıyla geçen yaz tatillerini anlattığı Çukur Havuz (Pit-pool), Utku Ali Güler’in bulduğu notla hayatı değişmeye başlayan bir karakteri takip eden Feridun, Nikola Lorenzin’in bir mühendisin şüphe ve kaygıyla geçen saatlerine odaklanan filmi Güvenin Uçuşu (The Flight of the Moth), Olesya Smolkova’nun kamerasını bir annenin tatil gününe çevirdiği filmi İzin Günü (Day Off), geçtiğimiz sene Engelsiz Filmler Festivali Kısa Film Yarışması’ndan En İyi Film Ödülü ile ayrılan Lam Can-zhao’nun hayvanat bahçesinden kaçan bir kaplanla sakin bir köyde yaşayan 12 yaşındaki Dan’ın altüst olan hayatına odaklanan yeni filmi Kaplan Kükrediğinde (When the Tiger Roars), Mirjam Plettinx’in bir karınca karakteri üzerinden sorumlulukların getirdiği yük ve çelişkileri hikayeleştirdiği canlandırma film Küçük Bir Hikaye (Little Story), Mehdi Mirbagheri’nin, iş arayışındaki Narges’in en derin korkuları ile yüzleşmesini konu alan filmi Mış Gibi (Pretension), Violette Delvoye’nin önemsiz bir gerginliğin tedirgin edici ve samimi bir meydan okumaya dönüşmesini ele aldığı filmi Penceremin Altındaki Çamur (The Mud Under My Window), Anastasiia Savenko-Sadovski’nin geçmiş ve yeni bir şehirdeki geleceği arasında sıkışan bir genç kızın aradığı sesi bulma serüvenini takip ettiği Sibirya’dan Pekin’e (From Siberia to Beijing), Samir Syriani’nin yönettiği, bombardıman korkusuyla uykusuz bir gece geçiren bir çiftin yapmak zorunda oldukları trajik tercihi merkezine alan Ya Bu Gece Burayı Bombalarlarsa? (What If They Bomb Here Tonight?) ve Maryam Esmaeili ve Ali Babai’nun birlikte yönettikleri, intihar etmek üzere olan bir çocukla karşılaşan bir genç kızın çocuğu intihardan vazgeçirme çabasını izleyeceğimiz Yaz Üçgeni (Summer Triangle) filmleri, Engelsiz Filmler Festivali 2026 Kısa Film Yarışması programında yer alıyor.

Ödül Töreni 30 Nisan’da

10 ülkeden kısa filmcileri bir araya getiren Kısa Film Yarışması’nın jürisinde ise Londra Loughborough Üniversitesi’nden sinema araştırmacısı Theresa Heath, Goethe-Institut Ankara kültür bölümünden Linda Rödel Çiftçi ve muhreç akademisyen, yönetmen ve yapımcı Emre Yalgın değerlendirecek.

Jüri üyelerinin sahiplerini belirleyeceği En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Senaryo ödülleri ile izleyicilerin oylarıyla belirlenecek İzleyici Ödülü’nün kazananları, 30 Nisan Perşembe günü Goethe-Institut’ta yapılacak ödül töreninde açıklanacak.

Festival programını buradan inceleyebilirsiniz.

Kapak fotoğrafı: Üretim Kaydı

<span class="reading-mode-buttons"></span>Engelsiz Filmler Festivali 14. kez sinemaseverlerle buluşacak<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Fakat ODTÜ her zaman farklı alan ve uğraşlara (kimisini tasarlaya, isteye kimisine gönlü olmasa da elinden bir şey gelmeye) alanlar da açmış bir üniversite. Bu anlamda, öğrenci toplulukları kendi başına bir tarihçe yazar. Onların kendi yıl dönümleri var (Bkz. ODTÜ Oyuncuları). Kurumsal açıdan ise Müzik ve Güzel Sanatlar Bölümü (MGSB); 1993 yılında kurulan ve video alanında yarattığı etki nedeniyle 2009 yılında 20. Ankara Uluslararası Film Festivali kapsamında “Kitle İletişim Ödülü” almış GİSAM (Görsel ve İşitsel Araştırmalar Merkezi); 1995 yılında yayına başlayan Radyo ODTÜ ise teknik alanlar dışında ODTÜ öğrencisinin kendi rotasını bulmak üzere yola çıktığı patikalar açmış tarihimizde. GİSAM görsel sanatlar açısından “Anten bağlasak Türkiye’ye yayın yapacak alt yapı var bu binada” diye övünülen bir nüveydi ben Ulus Baker’den ders alırken. Bu zemin üzerinde Körotonomedya gibi oluşumlar filizlenmişti.

Bu patikalar sayesinde bugün, mezun ya da değil sanatın farklı alanlarında çalışmalarını sürdüren pek çok ODTÜ’lü biliyoruz.

ODTÜ Sanat ise, 2013 yılından sonra “plastik sanatlar sergisi” olarak anılacak bir sergi merkezinde bir aya yayılan etkinlikleri kapsayan görkemli bir hadiseydi. İlk adımları 1999 yılında atılmış ve 2013 yılından itibaren ODTÜ Sanat olarak kurumsallaşmıştı. Sadece ODTÜ öğrenci ve mensupları için değil Ankara açısından da önemli bir buluşma noktasıydı. Kariyerlerinin farklı aşamalarındaki sanatçılar açısından Türkiye’deki buluşma noktalarından biriydi. Bu nedenle günümüzde kimi sanatçıların biyografilerinde, ilk sergi olarak “ODTÜ Sanat” referansına rastlamak mümkündür. Bunun yanı sıra, sergilenen eserlerin satışından elde edilen gelir ise ODTÜ öğrencilerine burs olarak geri dönüyordu. ODTÜ, sergilenen kimi eserleri koleksiyonuna alarak (müzesi gibi) pek de bilinmeyen bir birikim yapıyordu.

Görkemli 60

ODTÜ Sanat’a dair bir bellek olarak 2009 yılından 2019’a kadarki programlar hala erişilebilir. Bizim kuşağımız açısından bu etkinliklerin en görkemlilerinden biri, ODTÜ’nün 60’ıncı kuruluş yıldönümüne denk gelen 2016 yılında, “Türkiye’de Son Altmış Yılda Sanat” temasıyla düzenlenen ODTÜ Sanat 17 olmuştu. Türkiye’de sanatın 60 yılda izlediği “süreçler, değişimler, gelişmeler, üretim ve tartışma bağlamlarını” temsil etmeyi amaçlayan Bakış/Look başlıklı sergi kapsamında 83 farklı sanatçının eserleri ODTÜ’de sergilenmişti.

Bu etkinlikler kapsamında, Hava Kuvvetleri Bandosu ve Cazın Kartalları Orkestrası ve Yıldız İbrahimova ve ODTÜ Caz Öğrencileri Korosu ortaklığıyla ODTÜ’nün 60’ıncı kuruluş yılı için bestelenen “60. Yıl Marşı” da ilk kez seslendirilmişti.

Takati kalmamış veda

Bu önemli etkinlik bir maraton olarak 20 yıl sürdü ve 20’incisinin düzenlendiği 2019 yılında son buldu. Sonraki yıl dünya pandemiye teslim olmuştu. Böylesi bir küresel kapanmanın yarattığı boşluk, 2016 yılından sonra okulda yaşanan yönetim kriziyle de buluşunca ODTÜ Sanat’a “teknik” nedenlerle, derdimizin bir olmadığı ama hepsine de dertlenmeye takatimizin kalmadığı bu dönemde veda ettik.

Eski yeni mi? Yeni eski mi?

Bu yıl ODTÜ’nün 70’inci kuruluş yıl dönümü vesilesiyle, 28 Mart ve 4 Nisan tarihleri arasında ODTÜ Sanat 70 olarak geri geleceği duyurulan ODTÜ Sanat, anısı böylesine görkemli bir etkinlikti bizim açımızdan. Tanıtımı çerçevesinde “kampüsü yeniden çok katmanlı bir kültür ve sanat buluşmasına dönüştürürken, Ankara’nın kültür-sanat hayatına da güçlü bir katkı” sunacağı takdimiyle duyuruldu. Gerçekten de program kapsamındaki etkinlikler kampüsün geneline katman katman yayılıyordu. Bu katmanların Ankara’yla kurduğu ilişki de gözden kaçmıyordu. Bu temasın en görünürü, Kolektif Molektif kurucusu Ekin Kılıç Ezer ve Özbir Erciyas’in, Ankara Apartmanları’nın desteğiyle kampüs geneline yerleştirdikleri, Ankara’daki kentsel dönüşümden kalan kapılar üzerine işledikleri yıkım belleğine dair işlerden oluşuyordu.

Ben de 29 Mart Pazar gününü etkinlikleri izlemeye ayırdım. Benim için de uzun zamandan sonra ODTÜ’de geçirdiğim tam bir gün oldu.

Öncelikle, UrbanWalks Ankara ekibi 181’inci yürüyüşlerini ODTÜ’de gerçekleştirdi. 2020 yılından bu yana Cemre Gökpınar ve Cem Dedekargınoğlu ortaklığında düzenlenen yürüyüşlerin bu müstesna yürüyüşü mesafe olarak rotalarının en kısası olmasına karşın ODTÜ mimarisinin katmanlarına dair özenli bir anlatı kurduğu için 3 saat sürdü.

Ardından Karaca Yiğit Pehlivanlı ve Nothenews girişimiyle 2024 yılının hemen başında sahne açan kolektif dinleme etkinlikleri serisi O Şarkı’nın “Kampüsteki En Sevdiğin Rotayı Hatırlatan O Şarkı” oturumuna katıldım. Kolektif, bu konseptte üç ayrı oturum daha gerçekleştiriyordu.

Yeni ODTÜ Sanat etkinliklerinin en önemli yeniliklerinden biri ise tüm takvime yayılan, katılımcılarının arasında ODTÜ’lü ve Ankaralı sanatçıların öne çıktığı panel ve atölyelerdi. Programda yer alan 11 panelden (ve şansıma en çok merak ettiğim) “Mahalle, Kolektif ve Tasarımın Demokratikleşmesi” başlıklı oturum pazar gününe denk geldi.

Şinasi Tek moderatörlüğünde; 2022 yılın kurulan Yermekan (Hazel Kılıç ve Zeynep Üçöz), 2024 yılında çalışmalarına başlayan New Music Space (Ezgi Demirel) ve Noesis Collective (Onur Sancu ve Cihan Akgün), 2022 yılında çevrimiçi dijital bir yazı çizi platformu olarak yayın hayatına başlayan Çapak (Esra Oskay ve Seniha Ünay) panelin katılımcıları arasındaydı.

Kurumsal temsillerin ve kurumsallaşmanın kaçınılmaz olarak kurduğu kanonların ötesinde; edebiyat, fotoğraf, heykel, müzik ve video gibi alanlar ama özellikle bu alanların kesişimindeki çalışmalara yer açmak için bir araya gelmiş dört oluşum, Ankara’nın pandemi sonrası oluşan yeni ve ortak mekanları hakkında geniş bir panorama sunuyordu.

Bu oturumdan not defterime düşenleri şöyle özetleyebilirim.

Noesis’ten Cihan, yaratıcılık üzerine bir sorgulamadan hareket ettiklerini fakat bu sorgulamanın salt felsefi ya da akademik bir yerden başlamadığını, bilakis kendi deneyimlerinden dertlendikleri bir mesele olduğunu masaya koyduktan sonra oluşumlarını “Kendi başına evde otururken bir şeyi açıp izlemek, dinlemek değil bir araya gelerek üzerine konuşarak, beraber deneyimlemek” arayışı olarak tanımladı.

Yeni müzik için açtığı alanın amacını; yaşadığımızı hissetmek, birlikte üretmek ve bunu dışarıya yansıtmak olarak tanımlayan Ezgi ise bir şeyi yıkmak ya da kurmak gibi bir amacı olmadığını, anlamını sadece üniversite eğitimi çerçevesinde bulan sanatla ilgili uğraşların kendi kuracağımız oyun alanlarında yaratıcılıkla beslenmesinin önemli olacağını söyledi. Mesele, “Eğer beraber bir şey yapmak istiyorsak o zaman yapmamız gereken beraber bir şeyler yapmak” kadar basitti.

Yermekan’dan Hazel ve Zeynep ise sanat yapmayı ayrı bir edim olarak görmediklerini ve bu uğraşıları gerek kendi yaşamlarında gerekse de Ankara’da gündelik hayatın içinden konumlandıracak bir alana duydukları ihtiyaçla yola çıktılarını anlattı.

Çapak’ın yolculuğu ise akademi ve (kurumsal) sanat alanları arasında bölünmüş ve sıkışmış bir konumdan çıkmaya yönelik bir arayış olarak başlamıştı. Merkez dışında kalan ve belki de bu konumları nedeniyle arşivlenmeyen, kayıt altına alınmayan sergileri (ve dolayısıyla çeperdeki sanat üretimine) merkez dışında bir alan açmak üzere bir araya gelmişlerdi. Bu doğrultuda bugüne kadar Ankara ve Düzce ortaklığında Antalya, Batman, Diyarbakır, Eskişehir, İzmir, Şırnak, Tekirdağ, Tunceli, Yalova ve Zonguldak yerelleriyle ilişkilenerek kurumsal merkezlerden sanata ve sanatçıya dair kurulan mitleri aşındıracak, merkezi çoğaltarak dağıtmak için bir zemin açmaya çabalamışlardı.

Yazı biterken tarih yeni(den) başlıyor

Günün kapanışını ise başka bir köşede, SİTOP (ODTÜ Sinema topluluğu) tarafından bu yıl 27 – 29 Mart tarihleri arasında düzenlenen ODTÜ Sinema Festivali’nin kapanış etkinliğin olan, yönetmen Pelin Esmer’in katılımıyla U3 – Necdet Bulut Amfisi’nde gerçekleştirilen O da Bir Şey mi (2025) film gösteriminde yaptım. U3’ten bakarken, yeniden başlayan ODTÜ Sanat’a dair bir kısım tartışmanın sürdüğünün de farkında olduğumu not edeyim yazının sonuna gelmişken. Benim izlediğim ikinci günde öğrenci katılımının beklenenden düşük olması düzenleyenler açısından bir gündemdi. Etkinliklerin ara sınavlar haftasına denk gelmesi, yeterince duyurulmadığına ilişkin kaygıların ardından “ama” olarak ifade ediliyordu. Bu gibi değerlendirmeler için sanıyorum henüz erken. ODTÜ Sanat tekrar rayına girdiğinde, gelecek senelerden bugünlere bakacak olanlara sözü bırakmalı.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Kampüsü aşarak şehre yayılan bir buluşma: ODTÜ Sanat 70<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

<span class="reading-mode-buttons"></span>ODTÜ Sanat 70. yılında yeniden başlıyor<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Kent yaşamının içinde temas etmek üzere planlanmış ya da kurgulanmış bir doğa parçası olarak karşımıza çıkan peyzaj, bu sergide alışıldık konumundan çıkmaya zorlanıyor. Peyzajın olasılıklarını soran/düşünen sergi, pastel, akrilik, karakalem ve ışığı araç olarak kullanıyor.

Geceyi bir olasılık olarak merkeze alan sergide, karanlığın yarattığı boşluk ve boşluğun içindeki peyzajın imgesi, izleyiciyi yakınına davet ediyor. İnsanı merkeze alan gündelik yaşamın yarattığı parçalı doğa algısı bu sergide, gecenin sessizliği ve ışığın dinamikleriyle yeniden ele alınıyor. Peyzajı, kentin eşlikçisi olmanın ötesinde nereye koyabileceğimizi soran sanatçı, kompozisyonlarındaki zıtlıklar aracılığıyla doğanın dinamiklerini vurguluyor. Bir Peyzaj Olasılığı sergisi, seçilmiş ya da tasarlanmış bir doğa imgesini çoğaltarak karanlığın temsillerine dair yeni bir okuma yapmayı öneriyor. Beklenmedik bir anda çakan şimşek ya da bir yangın imgesi ile doğanın varlığına dair başka bir olasılığı görünür hale getiriyor.

Doğanın güzel ve ehlileştirilmiş bir parçası olarak insan yaşamının eklentisi konumunda tutulan peyzaj, sınırları insan tarafından belirlenmiş bir dışarıyı temsil ediyor. Gündelik yaşamda peyzaj aracılığıyla yaşama davet edilen “dışarı”yı bir kurgu olmaktan çıkarmayı öneren sergi, yadırgatıcı ve yansıtıcı zıtlıklar içinde doğanın bir parçası olarak dünya üzerindeki yerimizi hatırlatıyor.

Bir Peyzaj Olasılığı, pazar hariç her gün 11.00-19.00 saatleri arasında Siyah Beyaz Özel Şeyler’de izlenebilir.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Gözde Mulla’nın ‘Bir Peyzaj Olasılığı’ sergisi Özel Şeyler’de<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

2025’in ödüllü filmleri Galalar bölümünde

Cannes Film Festivali’nin ödüllü yapımları festivalin Galalar bölümünde gösterilecek. Altın Palmiye’nin bu yılki kazananı Görünmez Kaza (Invisible Accident), En İyi Yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu ödüllerini alan Kleber Mendonça Filho filmi Gizli Ajan, Jüri Ödülü’nü alan Mascha Schilinski imzalı Düşüşün Tınısı (Sound of Falling), Latin Amerika sinemasının yeni seslerinden Simón Mesa Soto’nun Belirli Bir Bakış Özel Jüri Ödülü alan kara komedisi Bir Şair (A Poet), Galalar seçkisinde yer alan filmlerden.

Programda ayrıca; İspanyol yönetmen Carla Simón’un yas, hafıza ve aidiyet temalarının izini süren yol filmi Romería (Romería), Ukraynalı yönetmen Sergei Loznitsa’nın Stalin döneminde geçen politik draması İki Savcı (Two Prosecutors), Çek yönetmen Ondřej Provazník’in 1990’ların Çekya’sından sarsıcı #MeToo hikayesi Kırık Sesler (Broken Voices), çağdaş Alman sinemasının ustalarından Ulrich Köhler’in kışkırtıcı draması Gavagai (Gavagai), Fransız yönetmen Laurent Slama’nın dostluğa övgü niteliğindeki kent masalı İkinci Şans (A Second Life), Maïlys Vallade ve Liane-Cho Han’ın Annecy’den Seyirci Ödülü animasyonları Küçük Amelie (Little Amélie or the Character of Rain) ve Çağla Zencirci ile Guillaume Giovanetti’nin 1990’lar Ankara’sında geçen tek mekanlı gerilimi Sırdaş (Confidante) yer alıyor.

“Galalar” bölümünde yılın çok konuşulan iki belgeseli de yer alıyor: Ocak ayında kaybettiğimiz sinema dehası David Lynch’in ardında bıraktığı büyüleyici ve esrarengiz külliyatı araştıran Stéphane Ghez imzalı David Lynch: Bir Hollywood Gizemi (David Lynch: A Hollywood Mystery) ve Sepideh Farsi’nin Gazze’de yaşayan genç foto muhabir Fatma Hassuna’nın video günlüklerinden oluşan sarsıcı tanıklığı Yüreğini Eline Al ve Yürü (Take Your Heart and Walk).

Festivalden yeni bölüm: Taptaze

Berlin, Roma, Locarno, Torino ve SXSW gibi prestijli festivallerde öne çıkan 6 filmden oluşan bu özel seçki, Avusturya Büyükelçiliği Ankara, Goethe Institut, İtalya Büyükelçiliği Ankara ve Polonya Cumhuriyeti Ankara Büyükelçiliği destekleriyle hazırlanan seçkide; Edgardo Pistone’nin Roma’da En İyi İlk Film seçilen, Tallinn’den Jüri Özel ve En İyi Yönetmen ödülleriyle dönen şiirsel filmi Merhaba Çocuk (Ciao Bambino, 2024), Berlin Film Festivali’nde En İyi İlk Film Ödülü’ne aday olan Florian Pochlatko imzalı Normal Olmanın Yolları ve Öteki Dünyanın Garipliği (How to Be Normal and the Oddness of the Other World, 2025), Valentina ve Nicole Bertani kardeşlerin Locarno Film Festivali’nde Altın Leopar için yarışan filmi Sivrisinekler (Mosquitoes, 2025), Polonya sinemasının genç yetenekleri Helena Ganjalyan ve Bartosz Szpak’ın SXSW’de prömiyer yapan filmi Işıltılı Yaz (Glorious Summer, 2025), Berlinale Panorama’da prömiyer yapan ve San Sebastián Film Festivali’nin Zabaltegi-Tabakalera seçkisinde En İyi Film seçilen Kardeş Yüreği (Schwesterherz, 2025), Torino Film Festivali’nden FIPRESCI Ödülü ile Özel Jüri Ödülü’nü alan, First Steps Ödülleri’nde de En İyi Kurmaca Film seçilen Vena (2024) yer alıyor.

Fransız Yeni Dalgası’nın ruhu: Yaşasın Yeni Dalga

36. Ankara Film Festivali, sinema tarihinin en önemli kırılma noktalarından biri olan Fransız Yeni Dalgası’nın ruhunu Ankara’ya taşıyor. İki filmlik bölüm, Jean-Luc Godard’ın ilk uzun metrajı olan ve Berlin Film Festivali’nde En İyi Yönetmen Gümüş Ayı Ödülü’nü kazanan Serseri Aşıklar (À bout de souffle, 1960) ve Serseri Aşıklar‘ın yaratım sürecini anlatan ve bu yıl Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye için yarışan Yeni Dalga (Nouvelle Vague, 2025) filmlerini izleyiciyle buluşturacak.

Sıra dışı belgeseller Hafıza’nın Zamanında

Bu yıla özel hazırlanan belgesel seçkisi “Hafızanın Zamanı”, gerçek ile düşselin sınırlarını bulanıklaştıran ve zamanı hafıza üzerinden yeniden düşünmeye davet eden üç sıra dışı filmi bir araya getiriyor. Bu yıl Karlovy Vary’de En İyi Film seçilen Miro Remo imzalı Doğada Delirmek Daha İyi (Better Go Mad in the Wild, 2025), Saraybosna Film Festivali’nde bu yıl En İyi Film seçilen ve jürinin “baştan çıkarıcı bir melankoli ve hassas bir güzellik yaratıyor” gerekçesiyle övdüğü Rüzgar, Konuş Benimle (Wind, Talk to Me, 2025) ve Hollanda sinemasının usta ismi Digna Sinke’nin Rotterdam Film Festivali’nde prömiyer yapan son filmi Cennetin Anahtarı (Key to Heaven, 2025) seçkide yer alan filmler.

Ulusal Uzun Film Yarışması filmleri

Festivalde bu yıl, Emine Emel Balcı’nın Buradayım, İyiyim, Hasan Tolga Pulat’ın Parçalı Yıllar, Mustafa Emin Büyükcoşkun ile Semih Gülen’in Atlet, Özkan Çelik’in Perde, Seyfettin Tokmak’ın Tavşan İmparatorluğu, Şeyhmus Altun’un Aldığımız Nefes, Tunç Davut’un Kesilmiş Bir Ağaç Gibi ve Ziya Demirel’in En Güzel Cenaze Şarkıları adlı filmleri jüri karşısına çıkacak.

Ulusal Belgesel Film Yarışması filmleri

Festivalde bu yıl, Abdullah Harun İlhan’ın Özgür Kelimeler: Gazzeli Bir Şair, Ayşe Çetinbaş ile Çayan Demirel’in Kardeş Türküler ile 30 Yıl, Gülten Taranç ile Ragıp Taranç’ın Dedemin Evi, Letisya Tapan’ın İki Boşluk Arasında, Mert Güncüer’in Bir Sürgünün Not Defteri: Misina, Tayfun Belet’in Roman Gibi ve Tolga Oskar’ın Nilgün adlı belgeselleri jüri karşısına çıkacak.

Ulusal Kısa Film Yarışması filmleri

Festivalde bu yıl, Ahmet Kıran’ın Beyazlar ve Renkliler, Beril Tan’ın Alis, Cemal İşnas’ın Hevraz, Deniz Kezik’in Bizim Olan Her Şey, Doğa Kılcıoğlu’nun Kirpik, Emre Cef Kamhi’nin Aslında Herkes, Hasan Ali Kılıçgün’ün 30 Dakikadan Sonra, Rabia Özmen’in Prosedür, Saim Güveloğlu’nun İnziva, Sandra Peso’nun Bimba, Sevgi Esman’ın Mutlu Ayaklar, Toprak Işık’ın Yaşarım Bence (Müzisyen Olan Değil) ve Tuğba Yaşar’ın Taşın Rengi adlı filmleri jüri karşısına çıkacak.

Ankara belgeselleri

Kadir Uluç’un yönettiği, Ankara’nın bozkırında yükselen  tümülüslerin izini süren Ankara Tümülüsleri, Erhun Altun’un yönettiği, 1970’lerin sonlarında Ankara’daki 50. Yıl Lisesi’nde kurulan bir futbol takımının ülke sınırlarını aşan başarı hikayesini anlatan Bir Tutkunun Hikâyesi ve Metin Kaybaki’nin yönettiği, Çankaya’da dükkanını ayakta tutmaya çalışan bir yorgancının hayatını işleyen Kaybolan Düğüm adlı belgeseller festival kapsamında jüri karşısına çıkacak.

Jüri üyeleri Kerime Senyücel, Prof. Dr. İpek Çelik Rappas ve İrfan Demirkol’dan oluşuyor. Kazanan film, festivalin kapanış töreninde açıklanacak; ayrıca VEKAM Kütüphanesi ve Arşivi’ne dahil edilerek akademik araştırmalara açılacak.

Festival ödülleri

Ankara Film Festivali Onur Ödülleri 13 Kasım Perşembeakşamı düzenlenecek özel bir gecede sahiplerine sunulacak. Festivalin Aziz Nesin Emek Ödülü “sinemamızda kadın karakterlere getirdiği yeni ve cesur yorumu, tiyatro ve müzikteki çok yönlülüğü, üretkenliği ve özgün sanatçı kimliği” gerekçesiyle Zuhal Olcay’a, Sanat Çınarı Ödülü ise “tiyatro ve sinemaya yaptığı kalıcı katkılar, AST ile özdeşleşen öncü çalışmaları ve benzersiz sanatçı duruşu” gerekçesiyle Rutkay Aziz’e sunulacak.

Ayrıca, Sinematek/Sinema Evi, “sinema kültürünü yaşatan, belleği koruyan ve paylaşan özverili çalışmaları” nedeniyle bu yıl Kitle İletişim Ödülü’ne değer görüldü. “Kadın oyuncular için ilham verici bir örnek oluşturan, çok çeşitli ve sürekli yenilenen üretkenliğiyle” Demet Evgar, bu yıl Vakıf Özel Ödülü’ne değer bulundu. Vakıf Özel Ödülü ise “hikaye anlatımındaki özgün yaklaşımı ve başarıyla temsil ettiği yeni sinema diliyle” Selman Nacar’ın.

Biletler satışta

36. Ankara Film Festivali’nin biletleri biletinal ve Büyülü Fener Kızılay Sineması gişelerinden alınabilir. Festival programını ise buradan inceleyebilirsiniz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Ankara Film Festivali 36. kez şehre dönüyor<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

İçinde yaşadığımız zaman, çevremizi görmekten, duymaktan uzaklaştıran bir süreci beraberinde getiriyor. Dijital dünyanın içine sıkıştırdığımız / sıkıştırıldığımız bir sürecin içerisinde konumlanıyoruz. Bu sınırlı alanın kurgusunu gösteren sergi; ben ile sen, ben ile biz arasındaki yansımayı birer kopya olmaktan çıkararak bakışın odağını arıyor. Eser ile sanatçı, izleyici ile eser, eser ile mekan arasındaki çift yönlü ilişkiyi, bakarken bakılmak, izlerken izlenmek halleri üzerinden yeniden sorguluyor. Sergi, insan doğasında bulunan gözlem yetisine vurgu yapıyor. Çevreyi duyumsamayı ve yansıtmayı içerisinde barındıran bu yetisiyle insan, gören gözün ötesinde bir algıya işaret ediyor.

Sergi, izleyiciyi yalnızca bakan değil aynı zamanda bakılan konumuna taşırken görmenin, duymanın ve hissetmenin hakikatini yeniden hatırlamaya çağırıyor. Kotan, geleneksel yöntemlerle kurguladığı tuval resimlerinde birbirine bakan, gören, izleyen ve izlenen göz imgelerini merkeze alıyor. Sanatçının bir metafor olarak kullandığı bu imge göz, dünyanın hareketli zemininde izleyiciyle karşılaşmayı bekliyor.

Ali Kotan’ın Bana yüreğini ödünç ver isimli solo sergisi, pazar hariç her gün 11.00 -19.00 saatleri arasında Galeri Siyah Beyaz’da ziyaret edilebilir.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Ali Kotan’dan yeni sergi: ‘Bana yüreğini ödünç ver’<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Katılımcıları neler bekliyor?

Festival sahnesinde; Mor ve Ötesi ile Büyük Ev Abluka’nın yanı sıra eşsiz atmosferiyle elektronik müziğe yeni bir soluk getiren Dar Koridor by All Mega, akustik ve elektronik unsurları harmanlayarak kendine özgü bir rüya evreni yaratan Pale Circus, gazel geleneğinin derin sözlerini pop, soul, elektronik ve folk arasında kurduğu köprülerle harmanlayan Den Ze, Fransız dokunuşuyla harmanladığı elektronik tınılar ve duygu yüklü melodileriyle Kid Francescoli,  synth ve indie atmosferleriyle Jakuzi, uluslararası sahnelerin kendine has isimlerinden Kraak & Smaak ve dahası yer alacak.

Müziği gastronomiyle birleştirecek enfes kokteyl tarifleri içinse Belgrad’ın cevheri Isabel Speakeasy, şehrin vazgeçilmez adresi Riff Ankara, eğlenceye doymayan ruhu ve renkli kokteylleriyle IF Ankara, ikonik Irish Pub konsepti Dubh Linn, şehrin gözde buluşma noktası Kapı Ankara, şehrin popüler noktası Capo House, özgün kokteylleriyle Pint ve niceleri festivalde.

Program

11 Ekim – Ana Sahne
Büyük Ev Ablukada
Kid Francescoli
Pale Circus

Dar Koridor by All Mega: Kraak & Smaak

12 Ekim – Ana Sahne
Mor ve Ötesi
Jakuzi
Den Ze

Dar Koridor by All Mega: Yet More

Kokteyl
Capo • Dubhlinn • FİNK • IF Sokak • Isabel Speakeasy • Kapı • Minister • Pint • Riff

Yemek
Basil • Coffee Project • Döner Records • Double Zero • Evde Sushi • Fries n More • Go Chef • Hmbrg • IF Sokak • Nan Makarna • Rainy Foods • Smoothify • Sudes’ Bakery

Deneyimler
Ankara Viski Kulübü ile Viski Mentoring
Bige Arat ile Çiçek Tasarım Atölyesi
Cocktail Candle Workshop
Festival Make Up by Yves Rocher
Irish Spirit
Mixology Sessions
Tarih ve Tarif: Tarihsel Gastronomi Deneyimi
Van Gogh ile Kokteyllerin Renkli Dünyasına Yolculuk by Reotek

Festival biletleri satışta, buradan ulaşabilirsiniz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Ankara Cocktail Festival başlıyor<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.