Eğer Ankaralı iseniz “Buralar 90’larda çok fenaydı” lafını duymuş olmanız veya eski halini bizzat görmüş olmanız ihtimali hayli yüksek. 1989’da 1.etap inşası başlayan projeden, Türkiye’nin gecekondu bölgeleri için hazırlanan ilk kentsel dönüşüm projesi olarak söz ediliyor. 1.etap 1994’te tamamlanmış. 2.etap 2002 ve 3.etap da 2009’da. Eski gecekondu sahipleri için vadinin etrafında binalar inşa edilmiş ve tabii kar amaçlı daha yüksek ve lüks binalar da yapılmış. Ama günün sonunda -en azından ilk üç etap için- durumun iki taraf için de kazançlı ve başarılı olduğunu söyleyebiliriz.

Japonların meşhur kiraz ağaçları “sakura”ların çevrelediği bir patika da uzanıyor vadide. Nisan-Mayıs aylarında buradan geçerseniz, çiçeklerin kokusu sizi Ankara’dan çok uzakta hissettirecektir. Yine bahar ve yaz aylarında, etraftaki çoğu ağacın meyve ağacı olduğunu fark edip, kuşlardan kaldıysa dutlardan atıştırabilirsiniz. Yine de benim en sevdiğim, sonbaharda ayaklarımın altında çıtırdayan dev yapraklara basarak hafif tempo koşmak ve etraftaki renk cümbüşünü izlemektir.

Koşu bantlarında, kapalı alanlarda hareket etmek yerine, inişli çıkışlı parkurlarda su ve kuş sesleri eşliğinde, yeni sulanmış çim kokusunu ve türlü ağaçların kokusunu içine çekerek yürümek isterseniz buraya gelmelisiniz. Vadide yapılabilecek sporlar sadece yürüyüş ve koşu ile sınırlı değil; tırmanış duvarı, kondisyon aletleri ve penaltı alanları da var.
Özellikle hafta sonları, güzel kurgulanmış manzara noktalarıyla vadi, evlenen çiftlerin dış mekan çekimleri için tercihi. Güneşli bir cumartesi öğleden sonrası yürüyüş yapıyorsanız, fotoğraf çektiren ondan fazla çifte rastlayabilirsiniz. Yine de sizin sakince kitabınızı alıp saatlerce oturup okuyacağınız, ağaç altında huzurlu bir bank olacaktır.

Yaklaşık 707.000 m2 alana sahip olan vadi yazın yeşiliyle, baharda çiçekleriyle, sonbaharda rengarenk ağaçları ve yapraklarıyla kışın ise kar altında çok güzel. Dar alanlara sıkıştığımız şehir hayatından bunaldıkça; dar arabalardan, ofislerden, odalardan çıkmak istedikçe; kilometrelerce yürüyüp hiç araba görmek istemeyince vadiye gelin. Ankara’nın yeşil alanları, biz Ankaralıların hayat kalitesini artıran en önemli etken belki.

Dİkmen Vadisi’ndeki Sığınak

Vadi’ye bakan alanda, II.Dünya Savaşı döneminde kullanılmak üzere inşa edilmiş bir de sığınak var. Bugün kullanılmayan ve kapıları kaynakla kapatılan sığınağın içini Saim Tokaçoğlu 1979’da fotoğraflamış.

Sığınağın kaynaklanmış, vadi tarafına bakan kapılarını Yeşilvadi Sokak’tan geçerken görebilirsiniz. MESA konutlarının arasında, Hürriyet Caddesi’ne bakan bır kapısı daha olduğu söyleniyor. İstanbul kadar olmasa da, Ankara da efsaneleri ve gizemli yapılarıyla sakinlerini şaşırtan bir şehir.

Haritada sığınağın vadiye bakan kapılarına göre yaklaşık yeri görünüyor. Diğer binalar ve caddelerle kıyaslandığında, tamamlanmış 3 etabıyla Dikmen Vadisi projesinin büyüklüğü de ortada.

Seğmenler birçok farklı aktivite ve toplantıya ev sahipliği yapıyorken Dikmen Vadisi de neden bir o kadar hareketli olmasın? Çimlerde neden daha çok jonglörler, dans atölyeleri, yoga akışları görmeyelim? Amfi tiyatrolarda enstrümanını kapıp gelen sanatçılar olmasın? Parkların hem doğaya hem birbirimize daha çok dokunabildiğimiz alanlar olması dileğiyle..

<span class="reading-mode-buttons"></span>Ankara’da Yeşeren Dönüşüm: Dikmen Vadisi<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.