DJ Ahmet

DJ Ahmet’le festivalin ilk günlerinde yolumuz kesiştiğinde büyük konuşmuş, filmin festivalde izlediğim en iyi iş olabileceğini söylemiştim. Festival bitti, üstüne en az 10 film daha izledim, fikrim asla değişmedi. Yönetmen Georgi Unkovski’nin ilk uzun metraj filmi DJ Ahmet, 69. Londra Film Festivali’nde izlediğim en iyi filmdi!

Makedonya’da Türk azınlıkların yaşadığı bir dağ köyünde geçen filmin dili Türkçe. Bu, oldukça izole, dünyadan uzak köyün ergen gençleri içinse müzik, dünyayla bağ kurmanın, kendilerini keşfetmenin ve var etmenin tek aracı.

Kahramanımız Ahmet, öksüz, küçük kardeşi ve babasıyla beraber yaşayan genç bir adam. Kardeşiyle insanın içini ışıldatan cinsten bir ilişkisi var. Müzik, onlar için ayrıca kaybettikleri anneleriyle de bağlarını korumanın tek yolu. Bir gece köyün çok yakınlarında bir rave düzenleniyor ve Ahmet evden kaçıp bu rave’e gidiyor. Bu, aslında birçok anlamda bir kırılma noktası.

Film, hiçbir şeyi romantize etmeyerek doğallığı taçlandırıyor. Her şeyi olağanlığı içinde anlatırken de hiç zorlamadan izleyicisine attırmayı başardığı içten kahkahalarla gönülleri kazanıyor.

Sundance’ta Yaratıcı Vizyon Özel Jüri Ödülü’ne layık bulunan filmin oldukça başarılı cast’ı da büyük oranda köylülerden oluşuyor.

The President’s Cake

Daha önce Swimsuit adlı kısa filmiyle 2020’de Oscar ödülü kazanan Hasan Hadi’nin ilk uzun metraj filmi The President’s Cake, 1990 yılı nisanında Irak’ta geçiyor. Dönemin lideri Saddam Hüseyin’in doğum gününe birkaç gün kalmış. Doğum günü tüm ülkede zorunlu olarak ulusal bir bayram gibi kutlanıyor. Bu sırada tüm dünya Saddam’a, dolayısıyla Irak’a sırtını dönmüş vaziyette ve ülkede inanılmaz bir kıtlık hakim. 9 yaşındaki Lamia, annesini ve babasını kaybetmiş; babaannesi, yani “bibi”siyle yaşıyor. Bu katı yoksulluk içinde Lamia’nın sahip olduğu üç şey var: bibisi, horozu Hindi ve okul arkadaşı Sadi.

Saddam Hüseyin’in doğum günü yaklaşırken Lamia dahil okuldaki tüm çocukların en büyük korkusu, okulda yapılacak doğum günü kutlaması için görevlendirilmek. Gel gelelim, kör talih Lamia’ya isabet ediyor ve başkanın doğum günü pastasını yapma göreviyle “şereflendiriliyor”. Sadi de kaderden nasibini alıyor ve kutlamalara meyve getirme görevine atanıyor. Meyvenin ve yumurtanın altın değerinde olduğu, unun ve şekerin zaten bulunmadığı, adı konulmamış bu felaket senaryosu içinde çocukların yolu, bu eksikleri tamamlamak için şehre düşüyor. Bu yolculuk, iki çocuk için de hayatlarının ve dönemin Irak’ının gerçekleriyle keskin bir yüzleşmeye dönüşüyor.

Bu hikayeyi çocuk perspektifinden izlemek, yetişkin dünyasından görmenin ya da hissetmenin pek mümkün olmadığı bazı kırılma noktalarını keskinleştiriyor. Film, her anıyla bir sonraki adımı merak ettiren ve her sahnesiyle bir hikaye anlatan güçlü bir kurguya sahip. Tam da bu sebepten, bu yılki Cannes Film Festivali’nden Camera d’Or ve Directors’ Fortnight Audience Award ödülleriyle ayrılması şaşırtıcı değil.

It was Just an Accident

Festivalde nefesimi tutarak beklediğim filmlerden biri, Jafar Panahi’nin son filmi, bu yılın Altın Palmiye kazananı It Was Just an Accident idi. Malum, Panahi İran’ın kara listesinde. Bu filmi de yine İran otoritelerine karşın Fransız yapımcıların katkılarına borçluyuz.

Bu filmde adamımız, araba tamircisi Vahid. Daha önceden rejim karşıtı olmakla suçlanmış, hapse atılmış ve işkence görmüş. Bir gün tamirhanesine gelen bir müşteriyi sesinden tanıyor ve işkencecilerinden biri olduğunu düşünüyor. Adamın peşine takılıp onu kaçırıyor ve kendi yöntemleriyle ondan intikam almak istiyor ama tüm işkence boyunca gözleri de bağlı olduğu için sezgilerine güvenemiyor. Bir şekilde daha önce kendisi gibi tutuklanıp işkence görmüş kişilerle bir araya gelip ellerindeki adamın doğru kişi olduğundan emin olmak istiyor.

İşler tam olarak buradan sonra sarpa sarıyor ve Panahi filmlerinde pek de alışık olmadığımız kadar güleceğimiz bir mücadelenin içinde buluyoruz kendimizi. Tabii bu sırada İran’da gündelik hayata da tanıklık ediyoruz ve Panahi, o toplumsal çürümüşlüğü, sistemsizliği o kadar çabasız, tanıdık bir yerden anlatıyor ki… Ben Orta Doğu yapımlarını Londra’da izlerken işlere tarif etmenin daha zor olduğu, Doğulu kimliğimle, filmde herkesçe egzajere edildiği sanılan şeylerin tam olarak da öyle olduğunu bilerek izliyorum. Bu gündelik sahnelerle ilgili de duygularım bu yüzden çok yoğundu.

Filmin çözüm kısmı ise, hikayenin teması gereği sarsıcı ve Panahi filmlerinden alışık olduğumuz tatta. O yüzden filmi ilk kez tarif ederken bir absürtlüğü bir dramla parantez içine alıyor demiştim. Bence çok güzel tarif etmişim. Kendimi tebrik ederim.

Sentimental Value

Tüm yakın çevresini bezdirmiş bir The Worst Person in the World hayranı olarak, Joachim Trier’ın son filmi Sentimental Value’yü karışık duygular içinde bekledim. Kör bir hayranlıkla bu adam ne yapsa beğenmekten korkuyordum. Ama bir şekilde beklentilerimi ayarlamayı başararak girdim salona.

Film, aslında bir babanın ailesiyle kuramadığı ilişkinin anatomisi. Ancak Trier, bu kurulamamış ilişkiyi ve babanın aslında bildiği yerden gösterdiği çabayı öyle yalın anlatıyor ki filmin sonunda sadece hikayede değil kendi hayatınızda da bazı taşları yerine oturtabilirmişsiniz gibi hissediyorsunuz. Babanın tüm sorunu, aslında sevgi dilinin tamamen başka olması ama bunu kızlarına ve karısına hiç anlatamaması. Halbuki o öyle anlaşılması güç hamlelerle onlara hayatındaki yerlerini göstermeye çalışmış ki izleyince kendi ilişkilerinizi düşünüp “Ben neyi gözden kaçırdım acaba?” diye sormanız çok olası. Joachim Trier filmlerinin bu yüzden benim hayatımda ücretsiz terapi seansı gibi bir etkisi var. Orada olduğunu bildiğim ama pek de üstünde durmadığım bir yaranın üstündeki bandı sakince çekiveriyor. Sonra kendimi ya o minik sızıyla tekrar o yaranın üstüne düşünürken ya da o yarayı kaşırken buluyorum. Bilmiyorum, Trier aşkımı anlatabiliyor muyum?

Hikaye gidişatıyla ve finaliyle şaşırtmasa da etkisi kuvvetli bir diğer Trier işi. Tam da bu yüzden olsa gerek, bu yılki Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye’den sonraki en büyük ödül olan Grand Prix’ye layık bulundu.

John Lilly and the Earth Coincidence Control Office

Son yıllarda izlediğim en ilginç belgesellerden biri, John Lilly and the Earth Coincidence Control Office, bilimle fantezi arasındaki ince çizginin dünyada can bulmuş hali. Belgesel, kendini insan bilincinin sınırlarını keşfetmeye adamış nörobilimci John Lilly’nin yaşamı ve bilimsel çalışmalarını anlatıyor. Lilly, bilim dünyasında en çok yunus balıklarının iletişim biçimleri üzerine yaptığı çalışmalarla tanınıyor. 1950’lerde başlayan bu araştırmalarda Lilly ve ekibi, yeryüzünün en zeki memelilerinden yunus balıklarının seslerini birer koda dönüştürerek, kendilerini bu kodları çözmeye adıyorlar. Böylece yunusların dilini çözebileceklerine ve hatta balıkların insanlarla bile iletişim kurabileceğine inanıyorlar.

Bununla beraber John Lilly ilk izolasyon tankını kuran kişi. Kullanıcılarını neredeyse tüm dış uyaranlarından izole ettiği bu tankları, insan bilincinin doğasını keşfetmenin bir aracı olarak görüyor. Bilincin sınırlarını araştırırken Lilly, araştırmalarında psikoaktif ilaçlar da kullanmaya başlıyor. Bu ilaçların etkisi altında yaptığı araştırmalar sırasında, hiyerarşik bir kozmik varlık grubunun varlığına inanmaya başlıyor. Bu varlıkların en alt basamağına, belgesele de adını veren, Dünya Tesadüf Kontrol Ofisi (E.C.C.O.) adını veriyor.

69. Londra Film Festivali’nde izlediğim tüm filmlerin tamamını, daha detaylı olarak Anlatsam Roman Olur’da anlatıyorum. Meraklısına duyurulur!

<span class="reading-mode-buttons"></span>69. Londra Film Festivali’nden izlemeniz gereken beş film<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

18 Nisan 2019 tarihinde (yani bugün) MEB Şura Salonu’nda yapılacak gala programıyla resmi olarak başlayacak olan 30. Ankara Uluslararası Film Festivali yarın ise film seçkileriyle asıl programına geçecek.

İşte bu sene 14 bölümden oluşan ve 10 gün boyunca 130’a yakın film gösteriminin yapılacağı festivalde kafalardaki karışıklıkları birazcık giderebilmek adına sizlere bir 30. Ankara Uluslararası Film Festivali – Lavarla Seçkisi yapmaya çalıştık. Her ne kadar bütün gösterimler birbirinden güzel ve başarılı yapımlar olsa da bizlere göre festivalde bu sene bir tık daha öne çıkan yapımları derledik.

30. Ankara Uluslararası Film Festivali – Lavarla Seçkisi

Sıralama alfabetik şekilde yapılmıştır ve bilgisayara göre düzenlenmiştir. 
Bu yüzden mobilde küçük kaymalar meydana gelmiş olabilir.

Agnes, Varda’yı Anlatıyor | Varda By Agnes

 Yapım: 2019 – Fransa    Süre: 115 Dakika     Tür: Biyografi, Belgesel
Yönetmen – Senaryo: Agnes Varda, Didier Rouget

İlk gösterimini 69. Berlinale‘de yapan Agnes, Varda’yı Anlatıyor, 29 Mart 2019 tarihinde kaybettiğimiz sinema tarihinin en önemli isimlerinden, sayısız ödül sahibi Fransız yönetmen, yerleştirme sanatçısı ve fotoğrafçı Agnes Varda’nın sanatsal fikirlerinin anlatıldığı mükemmel bir belgesel yapım. #Anısına

Gösterim Tarihleri
Büyülü Fener Kızılay – Salon 2 | Bilet Satın Al
19 Nisan 2019 Cuma – 19:00 | Dolu
27 Nisan 2019 Cumartesi – 11:30 | Son 24 Bilet

Fitzcarraldo

Yapım: Almanya – 1982     Süre: 148 Dakika     Tür: Dram, Macera
Yönetmen – Senaryo: Werner Herzog

Yeni Alman Sineması’nın en mistik sinemacılarından Werner Herzog‘un hem Cannes Film Festivali‘nden En İyi Yönetmen Ödülü alıp hem de Altın Küre ve BAFTA adaylığı bulunan 1982 yapımı başyapıtı Fiztcarraldo, Amazonlarda görkemli bir opera binası inşa etmek isteyen bir adamın hikayesini ele alıyor. Sinema tarihinin kültlerinden olan filmin kaliteli halini sinemada izleyebilecek olmak paha biçilemez olsa gerek. #WernerHerzog

Gösterim Tarihleri
Büyülü Fener Kızılay – Salon 2 | Bilet Satın Al
21 Nisan 2019 Cumartesi – 21:30
24 Nisan 2019 Çarşamba – 14:00

Görülmüştür | Passed By Censor

Yapım: Türkiye – 2018    Süre: 96 Dakika    Tür: Dram
Yönetmen – Senaryo: Serhat Karaaslan

Eczacılık Fakültesi mezunu olan genç yönetmen Serhat Karaaslan‘ın ilk gösterimini 38. İstanbul Uluslararası Film Festivali‘nde yaptığı ve En İyi Senaryo ile En İyi Kurgu ödüllerini aldığı ilk uzun metrajlı filmi Görülmüştür, başarılı senaryosuyla dikkatleri üzerine çekiyor. Başrollerinde Saadet Işık Aksoy, Berkay Ateş ve Füsun Demirel‘in yer aldığı henüz fragmanı dahil yayınlanmayan film, 20 Eylül 2019 tarihinde vizyona girecek. #Ulusal2019

Gösterim Tarihi
Büyülü Fener Kızılay – Salon 1 | Bilet Satın Al
24 Nisan 2019 Çarşamba – 19:00

Kız Kardeşler | A Tale Of Three Sisters

Yapım: Türkiye, Almanya, Hollanda – 2019     Süre: 107 Dakika     Tür: Dram
Yönetmen – Senaryo: Emin Alper

Türkiye’de ve dünyada birçok büyük festivalden ödüllerle dönen Abluka ve Tepenin Ardı filmleriyle yakından tanıdığımız yönetmen Emin Alper‘in Berlin Film Festivali‘nde prömiyerini yaptığı ve 38. İstanbul Uluslararası Film Festivali‘ne En İyi Film, En İyi Yönetmen, Fipresci ve En İyi Kadın Oyuncu ödülleriyle adeta yine damga vuran son filmi Kız Kardeşler, kuşkusuz yılın en başarılı yapımlarından bir tanesi. 8 yıl aradan sonra 69. Berlinale‘de ana yarışma için seçilen ilk Türk yapımı olan film, küçük yaşta kasabaya besleme olarak gönderilen üç kız kardeşin köylerine dönüşünü anlatıyor. #ÖzelGösterim

Gösterim Tarihleri
Büyülü Fener Kızılay – Salon 1 | Bilet Satın Al
19 Nisan 2019 Cuma – 19:00 | Dolu
19 Nisan 2019 Cuma – 19:30 | Son 22 Bilet (Ek Seans – Salon 3)

Nebula | Dark Horse Nebula

Yapım: Türkiye – 2018    Süre: 73 Dakika     Tür: Dram
Yönetmen – Senaryo: Tarık Aktaş

Prömiyerini yaptığı 71. Locarno Film Festivali‘nden En İyi Yeni Yönetmen Ödülü ve 38. İstanbul Uluslararası Film Festivali ile jüri başkanlığını bu sene ünlü yönetmen Lav Diaz‘ın yaptığı Uluslararası Ateş Ruhu Festivali‘nden de En İyi İlk Film ödülleriyle dönen genç yönetmen Tarık Aktaş‘ın ilk uzun metrajlı filmi Nebula, madde ve canlının birbiri arasındaki ilişkiye, doğanın ruhuna ve insanlarla olan uyumuna odaklanıyor. #Ulusal2019

Gösterim Tarihi
Büyülü Fener Kızılay – Salon 1 | Bilet Satın Al
25 Nisan 2019 Perşembe – 16:30

https://www.youtube.com/watch?v=qfWh8d7CxJE

Oyunbozan | System Crasher

Yapım: Almayan – 2019    Süre: 118 Dakika     Tür: Dram
Yönetmen – Senaryo: Nora Fingscheidt

30. Ankara Uluslararası Film Festivali seçkisinin bu seneki kadın yönetmenlerinden olan Nora Fingscheidt‘in 69. Berlinale‘de prömiyerini yapıp iki ödülle dönen ilk uzun metrajlı 2019 yapımı filmi Oyunbozan, henüz 9 yaşındaki oyunbozan bir kızın yaşadıklarını ve etrafına yaşattıklarını anlatan başarılı bir yapım. Filmin senaryosunun iyi, yönetmeninin çok başarılı olmasının yanında 9 yaşındaki Benni’yi canlandıran Helena Zengel olağanüstü bir performansla resmen filmi alıp götürüyor. #DünyaSineması #BerlinEkspresi

Gösterim Tarihleri
Büyülü Fener Kızılay – Salon 1 | Bilet Satın Al
21 Nisan 2019 Cumartesi – 16:30
26 Nisan 2019 Cuma – 19:00

https://www.youtube.com/watch?v=_SrCvraLE1E

Öylece Oturan Bir Fil | An Elephant Sitting Still

Yapım: Çin – 2018      Süre: 230 Dakika     Tür: Dram
Yönetmen – Senaryo: Bo Hu

Prömiyerini yaptığı 68. Berlin Film Festivali‘nden iki ödülle dönen merhum Çinli yönetmen Bo Hu‘nun bol ödüllü son filmi Öylece Oturan Bir Fil, dört saatlik bir egoist toplum portresi çiziyor. Filmin çekimlerinin ardından daha henüz 29 yaşındayken intihar eden yönetmenin 230 dakikalık son filmi sinema tarihinin en uzun soluklu 30 yapımından bir tanesi olma özelliğinde. #DünyaSineması #DahaÖtesiYok

Gösterim Tarihleri
Büyülü Fener Kızılay – Salon 2 | Bilet Satın Al
20 Nisan 2019 Cumartesi – 14:00
28 Nisan 2019 Pazar – 19:00

Tarihe Barbarlar Olarak Geçsek Ne Olur Sanki

Yapım:  Romanya – 2018    Süre: 140 Dakika     Tür: Komedi, Dram
Yönetmen – Senaryo: Radu Jude

Scurt/4, Aferim filmleriyle festivalcilerin yakından tanıdığı çağdaş Avrupa’nın en yaratıcı yönetmenlerinden Radu Jude‘nin prömiyerini yaptığı Karlovy Film Festivali‘nden En İyi Film ve Label Europa Cinemas ödülleriyle döndüğü son filmi Tarihe Barbarlar Olarak Geçsek Ne Olur Sanki, tarihi bir olayı yeniden canlandırmak isteyen genç bir sanatçının hikayesini anlatıyor. #DünyaSineması #DünyaFestivallerinden 

Gösterim Tarihleri
Büyülü Fener Kızılay – Salon 1 | Bilet Satın Al
19 Nisan 2019 Cuma – 14:00
23 Nisan 2019 Salı – 21:30

Yuva

Yapım: Türkiye – 2018    Süre: 119 Dakika     Tür: Dram
Yönetmen – Senaryo: Emre Yeksan

İlk yapımları Süt ve Körfez ile birçok ödül kazanan ve çok konuşulan yönetmen Emre Yeksan‘ın Venedik Film Festivali‘nde prömiyerini yaptığı ve 38. İstanbul Uluslararası Film Festivali‘nden Jüri Özel, En İyi Görüntü Yönetmeni ile En İyi Erkek Oyuncu olmak üzere toplamda üç ödülle dönen üçüncü filmi Yuva, doğayla bütünleşmiş bir adamın evrendeki yerini ve varlığını sorguluyor. #Ulusal2019

Gösterim Tarihi
Büyülü Fener Kızılay – Salon 1 | Bilet Satın Al
22 Nisan 2019 Pazartesi – 19:00

Kısa Sınır Tanımaz I – II

Her sene güzel yapımlarının yer aldığı kısa seçkilerinin aksine bu sene çok ama çok başarılı yapımların yer aldığı şahane bir Kısa Sınır Tanımaz seçkisi var. Öyle ki Skin (91. Oscar Ödülleri – En İyi Kısa Film), The Field (43. Toronto Film Festivali – En İyi Kısa Film), On The Border (71. Cannes Film Festivali – Jüri Özel Ödülü), Kado | A Gift (75. Venedik Film Festivali – En İyi Kısa Film) bu senenin başarılı kısalarından sadece bazıları. Durum böyle olunca da kesinlikle şans verilmeyi sonuna kadar hak ediyor!

Kısa Sınır Tanımaz I | 20 Nisan 2019 Cumartesi – 19:00 | Bilet Satın Al
Kısa Sınır Tanımaz II | 21 Nisan 2019 Pazar – 19:00 | Bilet Satın Al

Tüm bu filmlerin sadece Lavarla seçkisi olduğunu unutmayınız. Dilersiniz bütün festival programına buradan ulaşabilirsiniz.

Bol bol ilklere ve sinemaya doyduğunuz, ağız dolusu gülüp anılar biriktirdiğiniz, eğlenceli ve keyifli bir festival süreci geçirmeniz ümidiyle. Yeni yazılarda, etkinliklerde, festivallerde ve 30. Ankara Uluslararası Film Festivali’nde görüşebilmek dileğiyle. Eğlenceli Tarafta Kalmayı Unutmayın!

Festival İletişim Bilgileri | Facebook | Instagram | Resmi Site

<span class="reading-mode-buttons"></span>30. Ankara Uluslararası Film Festivali’nde Lavarla Seçkisi!<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.