Manhattan’ın kuruluş hikayesi

Tabii ki en merak ettiğim kısım buydu. Nasıl oldu da Manhattan, Ankara’nın en ünlü barına dönüştü? Yolculuğun başında neler yaşandı? Taner Akdoğan anlatmaya başlıyor:

“Manhattan’dan önce gece hayatıyla çok ilgim yoktu ama müziğe ilgim vardı. Tarsus Koleji’ndenim. Echo Band’ler ile başladık müziğe. İyi bir dinleyici olarak devam ettim. Ortağım ‘Bar açalım,’ dedi, müziği çok sevdiğim için ‘Olur,’ dedim. Yurt dışında gördüğüm bir örnek vardı, beni çok etkilemişti: Berlin’de Irish Pub. Her gece ayrı bir müzik grubu sahnede. Aklımda o var.

Hürriyet Gazetesi’nin küçük ilanlarından Çankaya’da kiralık bar yeri baktık. Bulduk. Eski Dorian Gray, kapanmış. Sonrasında hapishane konseptli bir yer açılmış. Hücreler falan yapmışlar, yıkık dökük bir halde. Orayı düzelttik. Ama nasıl olacak, konsept ne olacak, kimler çalacak? Ortada hiçbir şey yok. Ben ODTÜ’lüyüm. Bizim büyüğümüz Cemal var. Ankara’da meşhur müzisyen, Kel Cemal. Onun A Bar’ı vardı. Onunla konuştum, ‘Tamam’ dedi, ‘Çalarız’. Benim çevremde mimar çok, Mimarlar Derneği’nde çalan cazcılar var. Tuna Ötenel, Janusz Szprot, Murat Ulus… Tuna’yla konuştuk, onlar da çalarız dedi. Rock, caz ve blues temalı bir bar oluşturduk ve iki grupla başladık.”

Yıl 1993, Manhattan’ın açılışı

“Çok kalabalıktı. Yollar tıkandı. İyi müzisyenler olunca insanlar geliyor. ODTÜ öğrencisi de çok tuttu Manhattan’ı. Bir de çalan müzisyenler iyi olunca üst yaş grubu da gelmeye başladı. İstanbul’dan gruplar geliyordu. Sonraları Babylon’u kuran Pozitif ile bir işbirliğimiz oldu. Festivallere gelenler -mesela Efes Blues Festivali- sonrasında Manhattan’da sahne alıyordu.”

Bu bilgiler üzerine Taner Akdoğan benimle çok değerli bir belge paylaştı, Manhattan’da bugüne kadar sahne almış tüm müzisyenlerin listesi! Bülent Ortaçgil, Erkan Oğur, Harun Tekin, İlhan Erşahin, Kaan Tangöze, Kerem Görsev, Nejat Yavaşoğulları, Norah Jones, Yavuz Çetin ilk bakışta dikkatimi çekenler. Listenin tamamına buradan ulaşabilirsiniz. 

Barın sahnesi yıllar boyunca Türkiye’den ve dünyadan müzisyenleri ağırladı. Yarattığı kimliği hiç bozmamış, müzikal çizgisi dışına çıkmamış olan Manhattan’da kimlerin sahne alacağına nasıl karar veriliyordu? Taner Akdoğan bu soruya “ben” diye cevap veriyor:

“Çıkacak grupların hepsine ben karar veriyordum. Bir de home bandler var. ‘Biz çalmak istiyoruz Taner Abi’, ‘Gelin bakalım öğleden sonra bir deneme yapın’, ‘Çocuklar şu ara doluyuz, ileride belki’ ya da ‘Tamam, haydi gelin başlayın’. Home band olarak Cemal Atahan ve Süleyman Bağcıoğlu’nun olduğu The Gang vardı mesela. Sonra Fender Blenders, çok iyi gruptu.

Orhan Gencebay’ın Gönül şarkısını coverlamıştı Fender Blenders, her perşembe istenirdi. Solist Özge Fışkın’ın önceleri başka bir grubu vardı, sonra rahmetli Gürbüz Barlas’ı aldılar. Gürbüz müthiş bir adam. Çok iyi bir grup oldular. Onların da sadık dinleyici kitlesi vardı, öyle yayıldı. Ve böylece perşembeleri Manhattan ve Fender Blenders gecesi oldu.”

“Manhattan’ı ilk açtığımda canlı müzik 11’de başlıyordu, makul bir saat. İnsanlar giderek 12’ye, 1’e itmeye başladılar. Bir de biz genç tayfa tarafından ‘pahalı bar’ olarak bilinirdik. Herkes karşıdaki bakkalda kaldırımlara oturur, biralarını içer, son dakika içeri girerdi daha az para harcamak için.”

Ama İstanbul farklı, Ankara daha sadık. İstanbul tüketen bir seyirci.

Bir Ankara klasiği Manhattan Bar’ın yolculuğunun İstanbul ayağı da var. Bir süre sonra kapılarını kapatsa da harika konserlere ev sahipliği yapan Manhattan’ın İstanbul şubesinin hikayesini de öğrenmek istedim ve Taner Akdoğan’ı yakalamışken sordum.

“İstanbul’da da açın, diye sevenlerimizden baskı vardı. Ben de biraz daha büyüyelim istiyordum. İstanbul’da yer aramaya başladık. Eski Olimpia Pavyonu’nu bulduk, Mısır Apartmanı’nın altında. O zamanlar çalışıyordu ama patronu artık bırakmak istiyordu. Maddi olarak ağır şartlarda anlaştık. İçini yıktık döktük, tamamen yeniden dekore ettik. Açılış gecesi Duman çaldı, çok kalabalık oldu. Yalnız havalandırmayı iyi yapamamışız, herkes şikayet yazdı. Sonra havalandırmayı düzelttik.

İstanbul’da çok güzel konserlerimiz oldu. En kalabalık olanlardan biri Violet Femmes konseriydi. Ta Galatasaray Meydanı’na kadar kuyruk vardı. Ekip, sahne önüne polis bariyeri istemişti. Bariyer olmasa seyirciler sahneye çıkacaktı neredeyse, o derece coşturuyorlardı milleti. Ama İstanbul farklı, Ankara daha sadık. İstanbul tüketen bir seyirci.”

“Bush’a Rağmen Mor ve Ötesi”

İstanbul Manhattan’da son konser. Ama nasıl bir ortamda?

“O gün Bush geliyordu İstanbul’a. Cumartesi günü Taksim’e de gelecekmiş. Valilik, Taksim’e çıkan bütün yolları kapattı. Benim de kafam bozuldu. Mor ve Ötesi o gün İzmit’te çalıyormuş. Aradım, dedim ki ‘Bu gece çalar mısınız? Ama kimse gelmeyebilir bütün yollar kapalı.’ Mor ve Ötesi ‘Burası erken bitiyor, yetişiriz,’ dedi ve saat 12’de geldi. Ben öncesinde bir afiş hazırlattım: ‘Bush’a Rağmen Mor ve Ötesi’. Bütün Taksim’i donattım. Bir sürü insan geldi o gece.”

Manhattan’da Blue Blues Band

“Süleyman Bağcıoğlu ile bir kavgamız olmuştu. Manhattan bir apartmanın altında, üstte evler var. Bizde ses bangır bangır. Ben müzisyenlere hep derim ki ‘Biraz daha yavaş’. Hafta içi, çarşamba galiba, çok az insan var. Süleyman Bağcıoğlu başladı soloya. Ben de çıktım sahneye, amfisini kıstım. Yapılır mı? Yapılmaz. ‘Biz burada çıkmayız bir daha!’ dediler. Cumartesi sahne var, eyvah kimi bulacağım? İstanbul’da da o zaman Blue Blues Band meşhur. Aradım, ‘Cumartesi gelir misiniz?’, ‘Tamam,’ dediler. O gece tabii tıklım tıklım. Bu sefer Süleymanlar baktılar gece elden gidiyor. O gece Blue Blues Band ve Süleymanlar birlikte çaldı. Sonrasında da çok birlikteliğimiz oldu Batu Mutlugil ile, Yavuz Çetin ile.”

Tabii ki klasik bir soru, Taner Akdoğan’a unutamadığı konserleri soruyorum:

“Unutamadığım konserlerden biri… Ağustos ayında Ankara hep boş olur ama biz hiçbir zaman kapatmadık, 12 ay açıktık. Yavuz Çetin’i aradım, geldiler. Yavuz Çetin hayatımda tanıdığım en yetenekli müzisyenlerden birisidir. Kerim Çaplı da inanılmaz yetenekli; hem gitar, hem davul, hem solistlik… Ağustos’ta onların konseri oldu ve inanılmaz kalabalıktı. Yavuz bir kere daha geldi ama o geldiğinde Yavuz’u biraz farklı gördüm. 15 gün sonra da intihar etmişti. Çok üzücü bir kayıp.”

En Büyük Pişmanlık: Cem Karaca Konseri

“Rahmetli Cem Karaca gelmek istedi. Bana o an tarzımız değil gibi geldi. Olur mu be? Adam Türk rock tarihine adını yazdırmış. Cem Karaca çıkmak istiyor, ben hayır, diyorum. O zaman bir ukalalık ettim, ona üzülürüm.”

Unutulmaz konserleri, sabaha varan geceleri, kalabalığı, coşkusuyla Manhattan Bar’ı konuştuktan sonra Taner Akdoğan sohbetimizi harika biçimde noktaladı. Fazla söze gerek yok.

İçki kötülüklerin anasıdır derler ya, şimdilerde müziği de öyle görüyorlar. Halbuki müzik iyiliklerin anasıdır. Müziksiz hayat olmaz.

Taner Akdoğan’la sohbet ederken sevdiğim bir grubu sahnede izlemeyi ne kadar özlediğimi hatırladım. Ayakların ağrıyana kadar dans etmek, sahnedeki şarkıya hayali gitarlarla eşlik etmek, bar masasında davula eşlikçi ritim tutmak… Müzikle bir olmak, sahnedeki müzisyenlerden biri gibi hissetmek. Kalabalık içinde kendin olabilmek. Senin gibi olan, seninle aynı şarkılardan keyif alan insanlarla birkaç saat geçirebilmek. Şimdinin lüksleri eskinin ‘klasik bir gece’siydi ve o klasik geceler Manhattan Bar’da biterdi.

Röportaj için Taner Akdoğan ile iletişim kurma konusundaki yardımları için Metin Solmaz’a teşekkürler.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Taner Akdoğan ile yıllar boyunca kendi müdavimlerini yaratan Manhattan Bar’a dair<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Mr.B, 1996’da başlayıp dünyanın birçok noktasına uzanan 20 yıllık bir deneyimin ve hayalin 2015 yılında gerçeğe dönüşmesi hikayesi aslında. Galiba hikayemize baş kahramanımız olan Bülent Bey’den birazcık bahsederek başlamamız gerekiyor.

Bülent Bey, 1996 yılında bar bulaşığıyla sıfırdan başladığı barmenlik macerasını çok kısa sürede tutkuya dönüştürüp Ankara’da dönemin birçok önemli durağında çalıştıktan sonra 2006 yılında bu tutkuyu daha da yukarı taşımak için Cruise gemilerinde çalışmaya başlayan sıcakkanlı bir kişi. Ve bu büyük maceraya başlamadan önce kendisine bir söz vermiş. “Bir gün geri döndüğünde tamamıyla kendisine ait bir barın arkasında duruyor olacak.”

Cruise gemileriyle dünyanın birçok ülkesini ve noktasını gezmiş olan Bülent Bey alanında da uzman kişilerden en önemli eğitimleri alıp miksoloji konusunda uzmanlaşmış olarak yıllar sonra Ankara’ya döndüğünde “Ankara’da Kokteyl Bar Hayatta Olmaz” gibi çevresindeki tüm olumsuz düşüncelere inat 2015 yılında kendisine verdiği sözü tutup Mr.B ile hayalini gerçeğe dönüştürmüş.

Mekana gelecek olduğumuzda Tunalı Hilmi Caddesi’nin kalbinde diyebileceğimiz bir noktada dışarıdan salaş ve birazcık soğuk gibi duruyor olsa da, içeriden rengarenk ve sıcacık bir yer. Tanıdıkça sevip bağlanmaya başlayacağınız Mr.B’nin Ankara bir yana başta İstanbul’dan olmak üzere çoktan birçok farklı şehirden müdavimleri oluşmuş durumda ve özellikle İstanbul’daki müdavimleri Bülent Bey’in İstanbul’a gelmesi konusunda oldukça ısrarcıymış.

Bu müdavimlik durumunun sebebi ise bize göre Bülent Bey’in samimiyeti ve uzun bir kokteyl menüsüne rağmen sağlam bir kokteyl barın olmazsa olmazı A.S.K! Yani Adını Sen Koy kısmı! İşte Mr.B’nin en büyük farkı ve özelliği bu diyebiliriz. Bülent Bey’e damak tadınızı, sevdiğiniz türleri ve zevklerinizi söylüyorsunuz o da size miksolojideki uzmanlığını ve bunca yıllık deneyimini şov yaparak gösteriyor. Bu yüzden Mr.B kokteyl seven her kişiye ve damak tadına uyuyor diyebiliriz.

Ayrıca bize göre fiyat-performans dengesinin oldukça iyi olması ve özellikle kokteyllerde mümkün olduğunca orijinal ürünler kullanılıyor olması da ayrı sevme sebepleri denilebilir. Mesela çok zor bulunan “doğal” Passion Fruit – Çarkıfelek meyvesini (kokteyl severler iyi biliyordur kendisini) veya hem renk açısından hem de gerçek tat açısından mükemmel bir Cosmopolitan için olmazsa olmazlardan Cranberry Juice – Turna Yemişi suyunu ya da her damak tadına uygun el yapımı tamamlayıcı likör ve şurupları Mr.B’de bulmanız çok sıradan şeyler.

Bununla birlikte tabi ki Mr.B sadece kokteyllerden oluşan bir bar değil. Kokteyller dışında diğer tüm alkollü ve alkolsüz içecekler ve mutfak bölümü de bulunuyor. Atıştırmalıklar, makarnalar, salatalar, hamburgerler Mr.B’de bulabileceğiniz tamamlayıcılar.

Peki bu mekanın en sevilenleri nelermiş acaba?

Eminiz ki kokteyl seven birçok kişi yazıyı okumaya başlarken ya da başladığında kendi sevdiği veya merak ettiği kokteylleri bir düşünmüştür ve kendi kendine bu soruyu sormuştur. Evet Mr.B’nin vişne suyu olmadan hakiki turna yemişi suyuyla yapılan Cosmopolitan’ı, Vukuat’ı, sert sevenler için Godfather’ı ya da bizim gibi acı sevenler için Red Hot Chili Peppers gibi bir çok sevilen kokteyli mevcut ama size tavsiyemiz Bülent Bey ile samimi bir sohbet ederken kendi “Adını Sen Koylarınızı” yani kokteyllerinizi bulmanız yönünde olacaktır.

Yeni mekanlarda, etkinliklerde ve yazılarda görüşebilmek dileğiyle. Eğlenceli Tarafta Kalmayı Unutmayın Lütfen! 

İletişim Bilgileri
Adres: Abay Kunanbay Caddesi No:8 | Kavaklıdere
Telefon: 427 27 07
Facebook | Instagram | Foursquare 

<span class="reading-mode-buttons"></span>Rengarenk Dokunuşlar | Mr.B<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

June Pub

Caz müzikseverlerinin Ankara’daki uğrak yeri olmayı çok kısa sürede başaran June Pub, barında oturması en keyifli mekanlardan. Sakinlik arıyorsanız değil, tek başınıza müzik dinleyecekseniz ideal bara sahip. Sahne tam arkanızda kalıyor.

Adres: Yukarı Bahçelievler Mahallesi, No:, Azerbaycan Cd. No:115

Soul Pub

Müdavimi bol Soul Pub, Olgunlar’da haftanın her günü dolu olan mekanlardan birisi. Çalışanların hepsi güler yüzlü ve sıcakkanlı, yemekleri de lezzetli. Müdavim olduğunuzda her hafta aynı yüzleri görmeniz çok olası. Buranın barında oturmayı keyifli kılan ise kimsenin sizi rahatsız etmeyecek olması. Zengin alkol menüsü ve lezzetli yemekler de ekstrası.

Adres: Kavaklıdere mah. Olgunlar caddesi No:18

65B

65B, tek başına gittiğinde muhakkak saracak bir şeyler bulduğun keyifli bir mekan önerisi olarak listemizde. Playlistinin çok iyi olması, iyi müzikler çalması keyifli vakit geçirmeniz açısından bir avantaj.

Adres: Remzi Oğuz Arık Mahallesi, Bestekar Sk. No:65

The Celt Irish Pub

Bahçelievler’deki bu sakin mekan, şehirden uzaklaşıp kendinizle kalabileceğiniz bir ortam yaratabildiği için listemizde. Salaş ve keyifli. Sevenler için tabi ki Guinness de var.

Adres: Bahçelievler Mahallesi, B, Prof. Muammer Aksoy Cd No:29

Amarillo

Her yaştan müdavimi olan, farklı yemekleriyle dikkat çeken bir mekan Amarillo. Konsepti farklı, yemekleri kaliteli. Müzikleri çok iyi. Sırf ortamı deneyimlemek adına bile tek başına barında oturabileceğiniz kaliteli bir mekan.

Adres: Kazım Özalp Mh, Kızkulesi Sokak No:20, GOP

Fatboy Bar&Grill

Diva bar konseptini yaşatan Fatboy Bar and Grill, sadece rock tutkunlarına değil herkese hitap edebilecek samimi bir yer. En güzeli ise bar sandalyelerinin rahat olması. Tek başınıza gittiğinde rahat edebileceğiniz, müziği soft bir mekan.

Adres: Armada 2, Eskişehir Yolu

Elbette Ankara’da barında tek başına keyifle oturulan başka mekanlar da vardır. Bizden çıkanlar şimdilik bu kadar. Sizlerin tavsiyelerinizi yorum olarak bekliyoruz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Barında Tek Başına Oturup İçmesi Keyifli Mekanlar<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.