Resim, heykel, seramik, iğne oyası, takı, keçe, çini, ebru sanatçıları, müzik grupları, gösteri sanatçıları, mehter, seğmenlerimiz, halk oyunları, mim, jonglör, kukla ve sayamadıklarım…
Kale’ye çıkan yokuşlar, İç Kale, Saat Kulesi önü, müzeler, sokaklar, hanlar…
Her yer bir uygulama alanı olacak.
Sanatçıyla, zanaatkârla dolacak.
Coşacak.

Galeri Z ve Emin Antik

Kale’de güzellikleri kovalayan ve bu organizasyon için de büyük çaba sarf ettikleri bildiğim iki galeri. Kale’nin Büyük Ağabeyi Şevket Bülent Yahnici’nin önemli yardımcıları. Fatma Tuna ve İbrahim Terzioğlu.
Karşılıklılar.
Biri seramik, diğeri resim sergileriyle bu özel Pazar gününü karşılamaya hazırlar.
Dr. Meral Dinçer, Galeri Z’de.
Sergisinin adı Pandemi Günlerinde Nuh Tufanı Yansımalar Seramik Sergisi.
Sanatçının sözleriyle:

“Bu yaşadığımız süreci bir anlamda Nuh Tufanı’na benzettim. Dünya, insanlık nereye gidiyor? Bu bir çeşit tufan mı? Ve evde kaldığımız sürede seramik yaparak içsel duygularımı kile aktarırken, ‘Pandemi Günlerinde Nuh Tufanı Yansımalar Seramik Sergisi’ ile günümüzde yaşadığımız kaosu yansıtmaya çalıştım.”

Ressam Raif Gökkuş ve Ressam Murat Erkan Emin Antik’te.

Soroptimist Kültür Evi

Kale’deki herkes heyecan içinde Pazar gününü bekliyor. Bir anlamda pandeminin acısını çıkarmayı umuyorlar.
Esnafın yanında bisiklet ve maraton gibi etkinlikle adını sıkça duyduğumuz Soroptimistler de sanata destekte yerini almış –her zamanki gibi. İç Kale’deki Soroptimist Kültür Evi içinde Heykeltıraş Aslan Başpınar, Ressam Günay Arıtman, Ressam Nilgün Altan ve Yazar Canan Yaşar’a yer açtılar.

İç Kale meydanındaki Taş Bebek Cafe önünde İğne Oyası Hocası Şehzade Akbayır, Takı Tasarım Hocası Özlem Savran ve Ağaç Yontu Ustası Nevzat Özbay’a yer ayırdılar. Şehzade Akbayır duygularını şöyle anlattı:

“Bir şeyler öğretmek. Üretmek benim hayat felsefem… Çocukluğumdan beri el sanatlarına olan ilgim beni bu meslekle buluşturdu. Pandemi döneminde, psikolojimizin bozulduğu bu zamanda umutsuzluğa hiç kapılmadım, iyi tarafını düşündüm. Zaman benim için çok önemliydi ama mesleğimi çok severek yaptığım için sevgim ilerideki güzel günlerin özlemiyle birleşti ve baktım ki sihirli parmaklarım birçok ürün hazırlamış, iğne oyası! İlmek ilmek hazırladığım ürünler tren vagonu gibi birbirine eklendi ve beni umuda götürdü. Şimdi bunları sizlerle paylaşmak istiyorum.”

Kök Tuğ Kazak Kültür Derneği

Kimler katılıyor, bilemedim, gruplara yazdım.
İlk yanıt Kök Tuğ Kazak Kültür Derneği’nden geldi.
İlge Karagöz Ahmetova, Başkan Yardımcısı.
AKK bileşeni olduklarını ve dört sanatçıyla katılacaklarını belirtti.

Ressam Zamira Zeren.
Ressam Toran Habib.
Ressam Necat Kılıç.
Ressam Hacer Güngören Kılınçkaya ile.
Ev sahipleri Gramofon Cafe. Bir yandan bir şeyler içerken, müzik dinleyebileceğiniz bir adres, keyifle.

Taş Bebek Cafe

İçerde dünyanın en zengin taş bebek koleksiyonu.
Dışarda İç Kale Meydanı. Meydanda güzel sanatlar öğrencileri yer alacak.
Ayrıca ahşap tasarımlarıyla Fatma Çeliktaş, takı tasarımlarıyla Nuray Tokgöz ve gümüş tasarımlarıyla Nuray Yıldız hemen yan taraftalar.

Pari Sanat

Pandemide gönüllere ayrıca taht kuran tıp çalışanlarını ağırlıyor.
Hastanedeki atölyenin sanatçıları onlar.
Beyin Cerrahı Doç.Dr. Erdal Reşit Yılmaz, Mikrobiyolog Dr. Didem Yiğit Özkan ve Şef Kemal Ulutaş, şövaleleriyle Pari Sanat’ın önündeler.

Pirinç Han ve Kale’nin Ressam Amcası: Kemal Çelik

Kale’nin 2500 resmini yapan. Kale’de ilk atölye açan.
Kale’deki Ressam Amca diye mektubuna adres yazılan ve o mektup eline ulaşan.
Kale’deki adresi Pirinç Han.
Uğramalısınız mutlaka.
Ressam Kemal Çelik’e sevgi ve saygıyla…

Sergiler

Türkiye ve Ankara’yı anıtlarla donatan Heykeltıraş Aslan Başpınar da soyut eserlerinden oluşan bir sergiyle katılıyor. Soroptimisler’in Kale İçi’ndeki binasında.
Son yıllarda ürettiği seramik eserlerle Dr. Meral Dinçer Galeri Z’de.
Ressam Raif Gökkuş ve Ressam Murat Erkan sergileri Emin Antik’te.

Müzelerde indirim! Erimtan Müzesi, Gökyay Vakfı Satranç Müzesi ve Pusat Müzesi %50… Rahmi Koç Müzesi, bir kişi de olsanız grup indirimli.

Anadolu Medeniyetleri Müzesi

Müze tam 100 yaşında!
Bir şenlik de burada!
Yüz yıllık, üstelik ödüllü müze, sizi üç sergiyle şaşırtmak için hazır!
Zengin koleksiyonun yanında…

Salgın Hastalıklar Sergisi

Kil tabletlerde yaşam ve Ölüm; Dua, Ritüeller ve Salgın Hastalıklar. 4000 yıllık mektup var örneğin:

“Devamlı olarak işitmekteyim ki şehirde salgın hastalık varmış, araştır! Ve ailemin sağlık haberlerini bana gönder!”

Kültepe tabletlerini, Hitit tabletlerini okuyun!
Bir de 2.Murşili’nin mektubunu.
Kral, bakmış işler kötüye gidiyor, sonunda Tanrılara farklı bir yaklaşım sergiliyor!
Fırıncı ve adak sıvı kapçıları da ölüyor, adaklar tehlikeye giriyor mesajı iletiyor!

4 Kapı-40 Makam Hacı Bektaş-ı Veli Sergisi

2021 yılının UNESCO tarafından Hacı Bektaş-ı Veli, Yunus Emre ve Ahi Evran yılı ilan edildi. İlki 15-25 Haziran tarihleri arasında Etnografya Müzesi’ndeydi, ikincisi ay sonuna dek bu müzede.

52 adet eserle Hacı Bektaş-ı Veli’nin hayatı, Bektaşi Dervişlerinin tasavvufi yaşamları, gelenek ve kültürleri ile Bektaşi kültürünü yansıtan sembolleri keşfedin!

Penkalas Sikkeleri, Aizanoi antik kenti. 2020 yıl önce.
Bir asker toprağa, bir kap (Kythra) gömmüş. Kabın içinde 651 sikke, tamamı gümüş.
Çoğu Denarius, onun yarısı kadarı Cistophor.
Pergamon ve Ephesos ile bilinmeyen Batı Anadolu darphanesine aitler.
Dünyada bilinen tek örnekler.
Çarpıcı bir not!
Yehuda, Hazreti İsa’yı ele veren kişi, bu işi 30 Denarius karşılığında yapmış! Kabın içinde ispiyon bedelinin 20 katından fazlası var!
Müzeye gidin, camekân içindeki, çoğunluğu Denarius olan sikkelere bakın.
Bakın bakalım, nerelere gidecek, neler düşüneceksiniz?
Bitmedi!
Kale’de Ankara’nın önemli tarihi camileri var.

Alaattin Camii

Ankara camilerinin en eskisi.
Son cemaat yerindeki tüm sütun başlıkları devşirme, biri de benzemez diğerine. Yenilendi. Görmeden dönmeyin!

Arslanhane Camii

Ahşap Selçuklu camilerinin güzel bir örneği.
Tavanındaki ahşap zinciri kaçırmayın!Adı nerden geliyor?
Elbette aslandan.
Duvara gömülü, bulun bakalım!

Ahi Elvan Camisi

Aslanhane gibi bir Ahi Camisi.
12 ahşap sütunu, devşirme sütun başlıkları, ahşap minberiyle mutlaka görülmeli…

Ulucanlar Caddesi

Uzak değil!
Yol boyu, Mimar Sinan’dan Cenabı Ahmet Paşa Camisi de olmak üzere tarihi camileriyle…
200 yıllık Kalıpçızade Konağı’yla…
Ve yolun sonundaki Ulucanlar Cezaevi Müzesi’yle uğranmayı her zaman hak ediyor.

Bu Pazar Kale’de Şenlik Var!

‘Bu Pazar Kale’de Şenlik Var!’ derken ne derece ciddi olduğumu anlamışsınızdır sanırım!

Pek azını yazabildim, şenliği kaçırırsanız yanarım!

İşte program!

10.00   Resim performanslarının sokaklarda başlaması
12.00   Mehteran Takımı’nın Satranç Müzesi’nin önünden yürüyüş
12.30   Can Sokak’ta protokol ve sanatçıların yürüyüşü ile Mehteran Takımı, Ankara Büyükşehir Belediyesi (ABB) ve Altındağ Belediyesi Halk Oyunları Ekipleri’nin gösterileri

Tüm Sokaklar!

10.00 – 18.00 Her yerde, resim, seramik, iğne oyası, takı, keçe…

Atölye, işlik ve tezgâhlar

Saat Kulesi Kale Kapısı Önü

13.00   Mehteran Takımı’nın Konseri

Altındağ Belediyesi Seğmen Oyunları

Türk Halk Müziği Konseri
ABB Halk Oyunları
Jonglör ve Tahta Bacak Gösterisi
15.00   Kent Orkestrası Konseri
17.00   Mim Gösterisi

Mutluluk Sahnesi Konseri 1. Grup

Pirinç Han

11.00   Kent Orkestrası
15.00   HAMOY Türk Halk Müziği Konseri
16.30   İp Kukla Gösterisi

Kale İçi Meydan

11.30   Mim Gösterisi ve Jonglör
14.00   Mutluluk Sahnesi Konseri 2. Grup
16.30   Kent Orkestrası

Pilavoğlu Han

11.30   Kent Orkestrası 3. Grup
14.00   Şevket Çetin Kukla Gösterisi
17.00   HAMOY Türk Halk Müziği Konseri

Satranç Müzesi Önü

15.30   Altındağ Belediyesi Mehteran Takımı Konseri

Can Sokak

15.00   ABB Mehteran Takımı Konseri
16.30   Altındağ Belediyesi Halk Oyunları
ABB Halk Oyunları

Sergiler

Heykeltıraş Aslan Başpınar Heykel Sergisi (Soroptimist Kültür Evi)
Dr. Meral Dinçer Seramik Sergisi (Galeri Z)
Ressam Raif Gökkuş ve Ressam Murat Erkan Resim Sergileri (Emin Antik)

<span class="reading-mode-buttons"></span>Bu Pazar Kalede Şenlik Var!<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Yaşadığım şehirdeki ritüellerimin getirdiği bir alışkanlık olsa gerek, seyahat ettiğim şehirlerde de şehri tepeden izleyebileceğim bir yer buluyorum kendime. Hisar, kale, kilise, dağ, tepe fark etmez, şehrin yapısını kafamda oturtabileceğim ve genel bir fikir edinebileceğim bir yer olsun yeter. Şehre tepeden bakma deneyimlerimin sayısı hatırı sayılır bir sayıya ulaştı ve içinden bazıları favorim oldu bile.

Ankara’da kapattığım gözlerimi 2.5 saatlik bir uçuşun ardından Amman’da açtığımda, aklımdaki ilk şey Amman Citadel’a gitmekti. Amman Citadel, şehrin tepesine kurulmuş bir hisar müzesi. İçerisinde birçok arkeolojik kalıntı var. Amman’da şehir yasası gereği tüm binalar tek renk, kireç rengi. Tek renkliliği şehre girer girmez fark ediyorsunuz. Kireç renginin solukluğunun hakimiyeti gürültü ve trafikle birleşmesi merkezdeyken boğucu gelse de, hisardan şehri izlerken yarattığı harmoniye bayılmıştım. Apartmanlar, müstakil evler, hastaneler, zincir oteller… Her şey aynı renkti. Bu solukluğun arasında inadına yetişmiş yeşiller ve her yerden fark edilen dev murallar gördüklerimi daha da güzel kılmıştı.

Dünyadaki favori şehrim Napoli’yi tepeden izlemeye birçok farklı noktadan teşebbüs ettim. Bunlardan biri hala aktif olan Vezüv Yanardağı’nın zirvesiydi. Uzun bir tırmanışın ardından gördüğüm şey ile pek tatmin olmamıştım zira şehir ufacık kalmıştı. Ayrıca şehrin en önemli simgesi olan yanardağın kendisinde olduğum için gördüğüm tabloda bir şey eksikti. İstediğim manzarayı Castel Sant’Elmo’da yakaladım. Hayalimdeki Napoli gözlerimin önündeydi. Kaotik şehir, Napoli körfezi, adalar ve arkada onları tüm heybetiyle kucaklayan Vezüv. Kaleden şehre bakarken Napoli’nin eski şehrindeki Via Dei Tribunali caddesine neden “karanlık cadde” dendiğini öğrendim. Via Dei Tribunali dar bir yol. Üzerinde pizzacılar, kahveciler ve esnaflar, karşılıklı camlarından asılmış çamaşırlar var. Tüm yapılaşmanın içinde o cadde kaleden baktığınızda uzun, ince ve siyah bir çizgi olarak arz-ı endam eyliyor, şehri bıçakla keser gibi ikiye ayırıyordu. Bu görüntüye şahit olmak beni çok etkilemişti ve şehre bir kez daha aşık olmuştum.

Kış güneşinin hiç ama hiç ısıtmadığı fakat her şeyi capcanlı gösterdiği bir kış gününde Budapeşte’nin Buda yakasındaki Fisherman’s Bastion’a teleferiğe binmediğimin pişmanlığını belli etmemeye çalışarak emin adımlarla tırmanmıştım. Gördüğüm manzara yolun zorluğunu unutturmuştu. İçinden nehir geçmesinin romantikliği, Tuna üstündeki köprülerin asilliği ve katedralinin görkemi ile bana Budapeşte’yi sevdiren bu manzara olmuştu. Tabyanın kendisinin Disney şatosuna benzemesi ise bir başka güzel detaydı.

İşte böyle güzel manzaralarla kucaklaştıktan sonra seyahatlerimde şehirlere tepeden bakma noktalarını daha da özenli arar oldum kendime. İstanbul’da ise hala bir favori bulamadım. İnsan dünyanın öbür ucunu bilir de elinin altındakine böyle yabancı kalır bazen.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Şehirlere Tepeden Bakma Rehberi<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Hanı sağımızda bırakıp yokuşun başına geldiğimizde iyice soluk soluğayız. Yolculuğumuz da bitti zaten, son durağımız karşıda, yirmi adım sonra nefesleneceğiz. Hangimiz Sevmedik Kafe, pötikare örtüleri ile arnavut kaldırımına yayılmış haliyle, ilk kez gelmeme rağmen hep oradaymış gibi bir aşinalık hissi yaratıyor. Pötikare örtülerden birisinin etrafında karşılıklı yerimiz alıyoruz hemen. Yanımızda Müslüm Gürses var, kafenin duvarından itirazları yükseliyor. Yarım kalan sevgi, emanet gülüş ve yaşamadan ölmek bu itirazlara dahil.

Kafenin ortaklarından Serhat elindeki bakır tavayı mutfak tezgahına bırakıp yanımıza geliyor. Aslen Adanalı, on sene evvel okumak için Ankara’ya gelmiş. Oblomov’dan emanet aldığı hırkası sırtında, ayağında bisikletiyle bir müddet aylaklığın tadını çıkarmış. Sonra, diğeri Ali Osman olmak üzere iki arkadaş Kale’de bir yer açma hayallerini gerçeğe çevirmişler. 3 ay önce.

Müslüm Gürses’in sol üst çaprazından Cemil’in sesi geliyor kulaklarımıza: Sevim koş taze çay var. Çay geliyor, taze. Aklımda “fakir edebiyatı” fikri ile yudumluyorum. Serhat dile getirmediğim fikrimi çürütüyor hemen, çürütmesine de gerek yok zaten. Sadece aklımdan geçmişti, çabuk yakaladı. Burada, Hangimiz Sevmedik Kafe’de ‘konsept’ yoksulluk. Mekanlar için çoğu zaman belirlenen, tasarlanan, hayata geçirilen konsept burada kendiliğinden ve gerçek. İki bin küsur liraya gelen rafları satın almak yerine Çinçin’de yıkılan binalardan alınan ahşabın zımparalanıp kafeye raf yapılarak altmış liraya mal edildiği bir kendiliğindenlik. Yer döşemesini kendi elleriyle döşemiş, duvarları kendileri boyamışlar, sıra kaldırım taşlarına geldiğindeyse boya bitmiş. Ali Osman ve Serhat hem dost hem gönül yoldaşı birbirlerine. Sevgiden doğan her güzel şey gibi burası da size sahici bir samimiyet veriyor.

Karşı kaldırımdaki mahalle kasabı Mahmut Abi eti Amasya’dan taze getiriyor. Bizimkilerin ev köftesi bu yüzden taze ve anne köftesi gibi. Köy ekmekleri ekşi mayadan, bozaları ise yadigar Akman’dan. Kafenin yanında Oblomov Köşesi adını verdikleri ufak bir alan var, burada balık ekmek yapıyorlar. Kale’ye hakim olan gözleme kültüründen çıkmak, Ankara’nın unutulmuş lezzetlerini birer birer yeniden şehre kazandırmak istiyorlar. Gidilecek yol çok, çünkü bu yoldaki taşları elleriyle tek tek diziyorlar. Bu yüzden Hangimiz Sevmedik, diğer mekanlara nazaran kelimenin gerçek anlamıyla “sürekli yenilenen” bir kafe.

Henüz yeni olduğu için burada yaşanmışlığın olmadığını varsaymak, buraya yeni açılmış herhangi bir kafe gözüyle bakmak biraz yavan kalıyor. Hangimiz Sevmedik bize, Kale’nin değişen ve değişmeye devam edecek olan yüzünü gösteriyor. Kentin nefes alınan en eski yerinde, birikmiş tüm yaşanmışlıkların üzerine kurulan ve burada yeni şeyler deneyen bir kafeye ancak cesaret penceresinden bakarsak yavanlıktan kurtulabilirmişiz gibi geliyor. Kale ve civarını, bir defa çıkılan turistik gezilerin nesnesi olmaktan kurtaracak, onu kentin gece gündüz yaşayan parçasına dahil edecek ve “bütün bir Ankara” fikrine bir adım daha yaklaştıracak olan şey, tam da Ali Osman ve Serhat’ın çabalarına dahil; onlar gibi elini taşın altına sokacak diğer kişilerden azade de değil.

Hangimiz Sevmedik Kafe Kale’nin önündeki meydanda yer alıyor. Bu meydanın kendine has bir ferahlığı; belki araba geçmediğinden belki de çok geniş olmasından kaynaklanan bu ferahlığın verdiği bir güven duygusu var. Kale’ye atfedilen tekinsizliğin tam da zıddı bir şekilde, sizi buraya yeniden gelmeye ikna eden bir güven duygusu bu. Belki de zihnim buranın tehlikeli olduğuna dair kulağıma çalınmış rivayetlerin üzerine odaklandığından kendisine bir güvence arıyordur. Kendime hemen hatırlatıyorum: Benim deneyimlerim başkalarının sözlerinden daha ağır basmalı. Kale’ye bir daha gelmek, Hangimiz Sevmedik’te midem acıyana kadar çay içmek, meydandan gelip geçen insanları izlemek için kendime söz veriyorum. Bir dahaki gelişimde yapacağım bir şey daha var, Hangimiz Sevmedik’te Sebahat Abla çorbası içmek. İsminin nereden geldiğini söylememe gerek yok sanırım.

Facebook / Instagram

Adres: Kale Mh., Atpazarı Sk. No:1
Tel: (0312) 324 28 49

<span class="reading-mode-buttons"></span>Kale’nin Dönüşen Yüzü: Hangimiz Sevmedik<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Şükran Abla mı kim? Bugünkü durağımız olan Dantel’in dünya tatlısı, sevimli sahibesi. Dantel’den içeri adımınızı attığınız anda size bir “hoşgeldiniz” demesiyle sıcaklığını ve samimiyetini hemencecik hissedebiliyorsunuz. Kendisi, 8 yıl önce oğlunun sayesinde girdiği bu sektörde, kısa bir süre önce huzuru bulmak için sakin diyarlara doğru kendi serüvenine yelken açmış. 4 aylık ufak oğluşuyla kalenin dibinde, ciciş misafirleriyle birlikte mutlu mesut yaşayıp gidiyor.

Dantel soru işareti. Dantel soru işareti yazanlar artmaya başladı sanki.. Onun hikayesi; Şükran Abla’nın dantellere ve kanaviçelere karşı bir ilgisi varmış. İleride kullanırım diye uzun süredir eski ve yeni demeden fırsat buldukça hep toplamış, biriktirmiş. En sonunda da yeni serüvenine karar verince bir isim bulması gerekmiş. Gidince de göreceğiniz üzere bu dantel arşivi mekanda sergilendiği için çocukları pek istemese de adının “Dantel” olmasına karar vermiş.

Sergi? Nasıl bir yer ki bu Dantel? Dantel, kale içindeki kalabalık ve pahalılıktan uzak, içerisinde sakinliği bulup, gezerken hüzünlenebileceğiniz, kale dibinde huzurlu bir ev ortamı. Kendileri, üç bölümden oluşuyor diyebiliriz. Yaşanmışlık sevenler için antika bölümü, huzuru saman kağıdında bulabileceğiniz samimiyet kokulu sahaf bölümü ve karnınızın müzikalini dindirip, dilinizin kuruluğunu alacak olan yeme-içme bölümü.

Bir çok farklı insan dokunuşunu, yaşanmışlığını içeren antika bölümünde birbirinden değişik ve farklı dönemlere ait fotoğraf makineleri, radyolar, saatler, daktilolar, kıyafetler, süs eşyaları ve daha fazlası sizleri bekliyor. Ayrıca beğendiğiniz bir çok ürünü de gerçekten uygun fiyatlardan alabiliyorsunuz.

Bizim favori alanımıza gelecek olursak mini minnacık, huzur ve samimiyet kokulu, her yerin ahşap ve saman kağıdı olduğu bir oda düşünün. O kokunun içerisinde çayınızdan yudumlar alırken, başkasından izler taşıyan bol altı çizili bir kitap okuyorsunuz ve her çizgideki yaşanmışlığı anlamaya, hayal etmeye çalışıyorsunuz. Çoktan sizi de mutlu edip, hayaller dünyasına sürükledi bile dimi?

Vee gelelim müzikal sonlandırıp, ağzınızı tatlandıracak olan son bölüme. Şükran Abla, birçok özelliğinin dışında hakikaten elinin lezzeti de olan kadınlardan olduğu için kesinlikle yemekleri “anne eli değmiş” gibi. Yemeklere baktığımızda ise gözümüze direk ev mantısı ve yaprak sarması takılıyor. Kendileri de zaten en sevilenler arasında. Bununla birlikte her gün değişen mevsimsel sebze yemekleri gerçekten denemeye değer (Patlıcan, Taze Fasulye, Semizotu, Kabak ve Biber..). Ne zaman gitsek “kendi evimizdeymiş” hissiyatı veriyor. Bunun dışında çorba, salatalar, köfte ve kuru fasulye de bulabiliyorsunuz.

Peki burada en çok sevilen şey nedir diye soruyorsanız? Hemen cevap verelim. Uzun, samimi, hafta sonu kahvaltı masaları.. Evet! Evet! Dantel’in kahvaltısı en çok sevilen şeylerden birisi. Hem göze, hem mideye, hem de keseye hitap ediyor. Oldukça dolu dolu, birbirinden güzel, lezzetli ve ev yapımı kahvaltılıklar önce bir gözünüzü doyuruyor. Ardından da gerçek lezzet şöleni başlıyor ve adeta mideler bayram ediyor. Peki eşinizle, dostunuzla, çoluğunuzla çocuğunuzla upuzun, huzurlu ve keyifli bir hafta sonu kahvaltısı için hala ne duruyorsunuz? Bu arada şunu da belirtelim. Gitmeden önce arayıp haber verirseniz eğer ekstra sürprizlerle de karşılaşabilirsiniz..

Peki yaa asıl mesele? Biii çay almaz mıydınız? Bu arada Dantel’de tavşan kanı çay dışında doğal bitki çayları, özel dantel çayı, Türk, Osmanlı, Menengiç kahvesi dışında espresso bazlı kahveler ve limonata da sizleri bekliyor. Bununla birlikte hepsi özel, lezzetli ve ev yapımı olan Şükran Abla’nın doğal meyve suları var ki hakikaten denenilesi. Erik suyu, üzüm suyu, şeftali, vişne ve reyhan şerbeti.. Yanına atıştırmalık tatlış bir şeyler arayanlar için ise tamamı ev yapımı tiramisu, havuçlu kek, biskottiler ve baharatlı aynı zamanda tatlı kurabiyeler biz yenmek için burada bekliyoruz diyorlar (Hepsi şiddetli tavsiyedir.) Ahhh ! Neredeyse unutuyorduk. Dantel’de başka ne yapabiliyorsunuz biliyor musunuz? Nargile Keyfisi ! Detaylar Şükran Abla’da ..

Son olarak henüz 4 aylık minik bir bahar çocuğu olan Dantel’in kış planları eskiye duyulan özlemimizi harmanlayacak cinsten. Eskiden Ankara’nın uzun, ayazlı gecelerinde en sevdiğimiz ve en çok yaptığımız şey neydi? Tabi ki sıcacık bir soba başında bütün ailenin toplanmasıydı dimi? Üzerinde bir de çay, kestane ve patates olunca değmeyin keyfimize.. İşte kışın Şükran Abla ile bu huzuru, keyfi ve bitmeyen sıcacık soba başı muhabbetlerini yeniden bulabileceksiniz şimdiden söyleyelim.

Hiçbir zaman büyük paralar kazanayım gayesinde olmayan Şükran Abla’ya bir gün yolunuz kale tarafına düşünce muhakkak uğrayın olur mu? Bir çayını çorbasını için. Samimiyetini ve hoş sohbetini tadın. Müşteri değil de misafirperverliğini bir görün. Yaşanmışlığın izlerine bakın ve hayallere dalın.. Anlarınızı ölümsüzleştirin.. Devamında ise bize dönüş yaparsınız zaten

Yeni mekanlarda ve huzurlu yazılarda görüşmek dileğiyle.. Esen kalın!

İletişim Bilgileri 
Adres: Arslanhane Sokak No:2 Ankara Kalesi Altındağ / ANKARA
Telefon: 0535 394 2261
Facebook

<span class="reading-mode-buttons"></span>Saklı İnci: Dantel Cafe<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.