Etimesgut Kent Tiyatrosu açılarak birçok sanatsevere yeni bir kapı oldu. Siz de bu ekibin bir parçasısınız. Nasıl hissediyorsunuz?

Gurur duyuyorum. Bizim kuşağın adını koyamadı bir önceki kuşak. Oyuncular 40’lı yaşlarına geldi hâlâ “genç” oldular, oyun yazarları “yerli” oldu. Kafasını karıştırdık sanırım biraz bir önceki kuşağın. Tiyatro bundan çok zarar gördü. Dizi ve film sektörü ne kadar gelişse de tiyatroda usta ve çırak ilişkisine mecbursunuz. Size mesleğinin içinde büyümüş ve büyümeye teşne gençleri büyütebilecek önderler gerekiyor. Gerekiyor ki tedrisat bir sonrakine aktarılsın, aktarılırken de güncellensin. Bir tiyatro kurmak insanların çoğunun cesaret edemediği bir şey. Çünkü çok işi var. Sorumluluğu ve iddiası büyük. Mesela dillerimize pelesenk Darülbedayi ve Devlet Tiyatroları vardır. Nasıl kurulduklarını Muhsin Ertuğrullar, Reşat Nuri Güntekinler anlatırlar. Okumaktan imtina ederiz, kuran kurmuştur. Devam ettirmek de tabii ki bir meseledir ama bir şeyi başlatmanın, yaratmanın, taşın altına eline koymanın gururunu yaşamak da her zaman, her yerde olmuyor. Tüm bunlar da ancak, siyasete tercihen girmiş, taşın altına eline koymuş, mecbur olmadan bir şeyler yapmayı tercih etmiş bir önderle mümkündü, Erdal Beşikçioğlu bu yolu bizlere açtı. Biz de üzerimizdeki sorumluluğun farkındayız. Bir hikayenin, beyaz bir sayfanın ilk harfini yazıyoruz. Heyecanlıyız.

Hızlı kadro oluşumundan sonra neredeyse 6 ay içinde hem tiyatro kuruldu hem de oyun sahnelenmeye başladı. Nasıl bir hazırlık süreci geçirdiniz?

Girişlerin yapılmasının ardından ertesi gün provalara başladık. Oyuncu ve teknik arkadaşların adapte olmalarına dahi zaman veremedik çünkü bir sözümüz vardı. Sezonu ekim ayında açmak istiyorduk. Hep beraber bu işe koyulmak gerekiyordu. Herkes motive ve seyirci karşısına çıkmak için heyecanlıydı. Tanıma süreci aslında oyuncuların sınavla birlikte gelmelerinden dolayı daha kolay oldu; hepsi birlikte girdiler aşamalara, konuştular, istediler. Dolayısıyla aslında meseleyi anlatmak için çok zaman harcamadık. Herkes canla başla çalıştı, bir yandan da bunun yanında ciddi bir spor programlarını yürüttüler ve tüm süreç boyunca devam edecekler. İyi bir ekip kuruldu, dolayısıyla çok şey bekleniyor. Biz de bu sorumluluğun farkındayız.

Tiyatronun ilk oyunu Vatan Kurtaran Şaban oldu. Bilmeyenler için ne anlatıyor oyun?

Hep söylediğim yerden söyleyeyim: Haldun Taner’in günümüze attığı bir kancadır. 1960’lı yıllardan bugüne atılmış bir haritadır. Kültür ve sanat işlerinin nasıl ikinci hatta üçüncü plana atıldığının oyunudur. “Artistlik yapma”, “Tiyatro yapma” cümlelerinin ironik bir somutlaştırmasıdır. Tapu Kadastro’dan Şaban Bey’in kültür müsteşarı olmasıyla başlar; o büyülü dünyayı anlayamayan Şaban’ın gözlerini kapatmasının hikayesidir. Ancak sanat, gözleri açmaya yemin etmiş bir kavramdır, böyle söylenebilir sanırım.

Sistem eleştirisi barındıran hicivli bir metin. Bir kurum tiyatrosunda böyle bir oyunun sahnelenmesi biraz ilginç değil mi? Neden bu metni seçtiniz?

Özellikle bu sorunun gramerinde yer alan “bir kurum” bölümünden cevap vermek isterim; kurumlar Türkiye’de biraz farklı anlaşılıyor. Sanki kaskatı, duygusuz, ketum, büyük ve değişmez binalar olarak görülüyorlar. Halbuki henüz öğrencilik zamanlarımdan beri kurum tiyatrolarında yer almış biri olarak kurumların, insanlardan ayrı düşünülemeyeceğine neredeyse eminim. Yani bir kurumun alışkanlıklarını hukuk belirler, teamüllerini ise insanlar. Eğer bir işleyişte sorun varsa hukuk bunu yeniler, günceller. Teamüllerde sorun varsa da bunu sorumluluk alan insanlar değiştirir. “Burası belediye”, “Burası devlet tiyatrosu”, “Burası şurası” gibi cümleler hep biraz güldürmüştür beni, sanki o alışkanlığı insanlar oluşturmamış gibi. Sorunun başından aldığım kerteriz de bu aslında; evet, Etimesgut Kent Tiyatrosu bir kurumdur ve genel sanat yönetmenimizin vizyonu doğrultusunda alışkanlıklar edinecektir. Vatan Kurtaran Şaban, geçmişe bugünden bakabilmeyi; Haldun Taner gibi bir ustayla bir tiyatronun ilk oyununu gerçekleştirmeyi amaçladığımız için çok önemli bizim için; tiyatronun bugünü yakalama zorunluluğu ve ödevinin farkındayız. Haldun Taner resmen ve kesin olarak, bize bir hediye bırakmış.

Oyun metnini seçerken kurum tiyatrosu olduğunuz hissine kapıldığınız oldu mu? Birçok kişi kurum tiyatrosunda çalıştığı zaman sansüre uğrayabiliyor.

Prömiyerde de buna benzer bir şey söylemiştim. Birileri için başkanını övüyor gibi anlaşılabilir ama bir hikaye anlatıcısı olmanın dürüstlüğüyle söylüyorum: Behzat Ç. sürecinde küçücük bir çocuktum ve televizyonda anlatılmayan anlatılıyordu, Bir Delinin Hatıra Defteri kapalı gişe oynarken Devlet Tiyatroları’nın marka değeri daha da artıyordu. Tatbikat Sahnesi kurulduğunda biz gençler orada deneyim kazanarak büyüdük, hatırlıyorum; kapıda bilet de keserdim, sahne de dilerdim, kalebodur da taşırdım. Erdal Hoca, bizim kuşağın, bizim kuşağın tiyatrocularının özellikle hep bir şekilde hayatında oldu ama uzaktan ama yakından. Biz sanatçılarız ve sanat yapıyoruz, seyircimizle aynı zamanda ve aynı şeyi yaşamak zorundayız. Sanat ve özelinde tiyatro bir güneş gözlüğü değil, aksine ve aksine; gerçekten aksine.

Ankara’da Ankara Devlet Tiyatrosu dışında alternatif sahneler ve oyunlar var. Fakat Kent Tiyatrosu olarak yeni bir soluk katacağınızı tahmin ediyorum. Kent Tiyatrosu’yla sizin beklentiniz nedir?

Kimliği olan bir tiyatro olacaktır Kent Tiyatrosu. Ankara ve Türkiye’deki tiyatroya bir bütün olarak bakıyoruz. Tiyatro tarihimizin dönemimize düşen zaman dilimine üzerimize düşen katkıyı vereceğimizden şüphem yok.

Son yıllarda İstanbul dışındaki tiyatro toplulukları Afife Tiyatro Ödülleri’nde ciddi söz sahibi oluyor. Kent Tiyatrosu’nun bu anlamda hedefleri neler? Mesela Afife Ödülleri’ne katılmak gibi bir düşünceniz var mı? Ya da Ankara dışında sahneleme gibi bir planınız?

Turneler planlıyoruz. Kısa zamanda Adana Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları’na konuk olacağız. Başka turne planlarımız da var. Afife Ödülleri ülkemizin gözbebeklerinden. Jürilerimizin ve seyircilerimizin takdiridir. Biz işimizi seviyor ve yapmaya devam etmekten başka bir şey düşünmüyoruz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Erdal Ozan Metin: ‘Bir hikayenin, beyaz bir sayfanın ilk harfini yazıyoruz’<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Sanıyorum eskiden 27 Mart daha çok gündem olurdu, sahnelere daha sıkı sarılırdık. Bugünlerde geçmiş birkaç badireyi atlatmış gibiyiz, belki eski keyfi yok ancak en azından pandemi dönemi öncesine daha yakın görünüyoruz. Bu sayılara yansıyan bir iyileşme, tiyatrolar henüz toparlandı mı emin değilim!

TÜİK her yıl Sinema ve Gösteri Sanatları İstatistikleri¹ başlığı altında birçok veri yayımlıyor. Bülten olarak sunulan bu içerikte, son bir yılda sinema ve gösteri sanatları alanında bir önceki yıla kıyasla verilerin nasıl şekillendiği anlatılıyor. Doğru tabir olur mu bilmiyorum ancak ekonomideki gibi bir baz etkisi söz konusu ve buradaki sayılara bakarsanız 2022 yılında tiyatro seyirci sayısı yüzde 662 arttı. Bu veri elimizdeki en güncel istatistik olduğundan konuya buradan başlamak istedim.

Biraz geniş açıdan duruma bakarsak TÜİK kapsamına giren hiçbir veride bir sezon yılındaki toplam seyirci sayısı 8 milyonu bulmadı. 2012-13 sezonunda 6,2 milyon olan seyirci sayısı, 2015-16 sezonuna kadar 6 milyon seviyesinde dolaşırken, 2016-17 sezonunda ilk kez 7 milyon barajına ulaştı. Buradaki momentum 3 sezon boyunca korunarak 2018-19 sezonunda 7,8 milyon seyirci ile tüm zamanların rekoru kırıldı. Bu anlamlı yükselme 2019-20 sezonunda da muhtemelen devam edecekti, ta ki pandemi hayatlarımıza dahil olana kadar. Covid-19 hayatlarımıza girdiği gün itibarıyla ilk olarak tiyatro ve gösteri sanatlarını etkilendi, o dönem yazdığım bir yazıda şöyle demiştim:

“Türkiye’de ilk koronavirüs (COVID-19) tanısının konulduğu 11 Mart 2020 tarihinden çok kısa bir süre geçti. Önemli ve kritik kararlar alındı, okullar tatil edildi ve başta belediyeler olmak üzere birçok kamu kurumuna ait etkinlikler art arda tedbir amaçlı olarak iptal edildi.

Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından bugün itibarıyla Nisan 2020 sonuna kadar yapılacak olan tüm etkinliklerin toplum sağlığı açısından tehdit oluşturmaması adına ertelendiği duyuruldu. Bu açıklama domino etkisi yaratarak özel sahnelerin iptal duyuruları ile devam etti.”

Tamamen o günleri konuşmak ve belki de zihnimizden sildiğimiz anları yeniden canlandırmak niyetinde değilim. Ancak bu dönemeç aramızdan birçok tiyatronun ayrılışına sebep oldu, arka arkaya tiyatrolar kapandı ve birçok tiyatro kendinde devam etme gücü bulamadı. Pamuk ipliğine bağlı hayatta kalma mücadelesi ne yazık ki yüzlerce tiyatronun sonu oldu. 2018-19 sezonundaki toplam tiyatro salonu sayısı 901’ken, 2019-20 sezonunda 720’ye, 2020-21’de ise 400’e kadar geriledi. Tam bu noktada bir dirilme yaşayan tiyatrolar 2021-22 sezonunda 817 tiyatro salonuna kavuştu². Buraya kadar olan kısımda 2019’dan 2022’ye kadar olan süreci özetledik.

2023 yılı tiyatrolar için nasıl geçti?

2023 yılı, biz Ankaralıların 13 gün önceden biletlerin satışa sunulmasını beklediği, tiyatro bileti bulmak için koşturduğu ve pandemi döneminin ölü toprağını attığı bir yıldı. Yazının başında bahsettiğim baz etkisi -ya da bu kez şöyle diyelim- kavuşma etkisi yaşandı ve insanlar tiyatro özlemini biraz olsun giderdi. Seyirci ile tiyatro salonları arasındaki sinerji gelişti ve bu da genel olarak tiyatrolara iyi geldi. Yeni sahneler kuruldu, yeni topluluklar oluştu, üretim iştahı arttı. Pandemi dönemindeki oyun var mıdır sorusunun yerini acaba yer bulabilir miyim sorusu aldı.

Seyirci yine bu dönemde hareketlenmeye başladı. Entel Ankara³ podcast serisinden tanıdığımız Serhat Kınalı, Fuaye Ankara⁴ adında bir topluluk kurdu. Bu toplulukla birlikte Ankaralı seyircilerin oyunlara birlikte gittiği, oyun sonrası oyuncular ve oyun ekibi ile söyleşi gerçekleştirdiği bir seriye başladı. Buradan güzel tanışıklıklar, güzel tesadüfler ortaya çıktı. Örneğin daha önce Aralık Sahne⁵’ye hiç uğramamış bir seyirci Fuaye Ankara ile Aralık Sahne’yi keşfetti. Seyircinin tüketim alışkanlıkları içinde eskiden olan ancak bugün unutulan fuaye etkinlikleri Serhat’ın çabası ile yeniden hareketlendi ve ciddi bir ihtiyacı karşıladığından hızla büyüdü. Benim bu kadar çabaya enerjim olmadığından seyirci olarak yanlarında yer almam dahi bana iyi geldi, zira bir ay içinde 10 oyuna gitmek tekil bir motivasyonla mümkün değildi, Fuaye Ankara sayesinde birçok farklı oyuna temas etme şansı buldum.

İçerik üreticileri tarafında pek çok kişi tiyatro deneyimini farklı kanallar aracılığıyla paylaşmaya başladı. Instagram üzerinden uzun metinlerle paylaşılan tiyatro deneyimleri kendine yeni mecralar edindi mi bilmiyorum ama yazmak isteyen bir şekilde yazdı.

Tiyatroların penceresinden manzara

Tiyatrolar 2023 yılını artan seyirci sayısı ile en azından nefes alarak geçirdiler. Ödenekli tiyatroların bilet fiyatları ile rekabet edemeyen özel tiyatrolar, Ankara gibi Devlet Tiyatroları’nın yoğunlukta olduğu bir yerde fiyatlama açısından oldukça zorlandı. Bazı oyunlar İstanbul’dan turneye geldiğinde bilet fiyatlarının yüksek olması ve belki de MEB Şura Salonu⁶’nun çok da sevilmemesinden dolayı zarar etmek zorunda kaldı.

Belki alışkanlıktan belki üst üste gelen şeylerin birikiminden dirençli olmayı öğrenen tiyatrolar, tünelin ucunda ışık görüyorlar mı bilmem. Her şeyin herkes için zor olduğu bir dönemde onların da işinin kolay olduğunu düşünmüyorum. Sadece bir adım öncesine daha yakın görünüyoruz.

Neyse kötümser kapatmayalım, tiyatro her koşulda kendine alan bulmuş, en derin sancılardan dahi çıkmış bir sanat olarak iyi ki var. Sahne üzerinde farklı duyguları paylaşmak, farklı yolları görmek iyi ki mümkün. Boy aynası olarak gördüğüm tiyatro iyi ki her şeye rağmen yoluna devam ediyor.

Bir metin üzerine inşa edilen ve her yaratımda farklı olan tiyatro sanatını icra eden ve bu alanda emek harcayan herkesin ve elbette seyircilerin 27 Mart Dünya Tiyatro Günü kutlu olsun!

Kaynaklar ve bağlantılar

[1] TÜİK Verileri
[2] TÜİK Sinema ve Gösteri Sanatları İstatistikleri
[3] Entel Ankara
[4] Fuaye Ankara
[5] Aralık Sahne
[6] MEB Şura Salonu

<span class="reading-mode-buttons"></span>Sadece bir adım öncesine daha yakın görünüyoruz<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Tiyatroya gitmeye karar verdiniz diyelim. Muhtemelen internet üzerinden oyunlara göz atacaksınız. Devlet Tiyatroları muhtemel seçeneklerin çoğunu kapsıyor olabilir ama diğer oyunlara da göz kırpıyorsunuz. Peki fiyatlar ne alemde?

Devlet Tiyatroları’ndaki Bilet Fiyatları

Şehir sakinlerinin alışkanlıkları arasında yer alan Devlet Tiyatroları yine en uygun bilet fiyatları ile tiyatro severleri kucaklıyor. Ankara DT için bilet fiyatları Tam Bilet için 25₺ – 30₺ ve İndirimli Bilet için 15₺ – 18₺ olacak şekilde belirlenmiş. Düşük fiyatlar “Balkon” için geçerli.

Devlet Tiyatroları eskiden olduğu gibi bilet fiyatlarındaki artışı haberleştirmedikleri için uzun zaman sonra bilet alıyorsanız küçük bir şaşkınlık yaşayabilirsiniz. Bu durum oyun kitapçıkları için de geçerli, örneğin oyun kitapçıklarının 2₺’den 5₺’ye çıkmasına şaşırmıştım.

Her şeyde olduğu gibi tiyatro biletlerinde de fiyat artışları söz konusu oldu. Bir önceki yıl yüzde 50 kapasitede temsillerine devam eden tiyatroların sırtlarında biriken yük arttı ve kapanan sahnelere şahit olduk. Uzun zamandır nefeslerini tutarak yaşamaya çalışan tiyatrolar ve buna karşın sokaktaki herkesin cebindeki paranın değersizleşmesi tiyatro için zorlu bir dönemin tuzu biberi oldu.

Özel Tiyatrolardaki Bilet Fiyatları

Özel tiyatrolar yaşama savaşı verdikleri için bilet fiyatlarına da bu durum yansıyor. Ankara’da şu an için en düşük bilet fiyatı Tiyatro Kafe’nin ve Tam Bilet 35₺ iken İndirimli Bilet 30₺. Ankara genelinde Tam Bilet fiyatları 35₺ ile 160₺ aralığında değişirken, İndirimli Bilet fiyatları 30₺ ile 90₺ aralığında yer alıyor. Bilet fiyatlarının ortalamasına baktığımızda Tam Bilet 73,87₺ ve İndirimli Bilet 52,62₺ olarak görülüyor. Devlet Tiyatroları’nın bilet fiyatlarını bu denkleme dahil ettiğimizde ise Tam Bilet fiyat ortalaması 54₺ ve İndirimli Bilet fiyat ortalaması 40,44₺’ye geriliyor.

Üst Sınır Tatbikat Sahnesi

Tatbikat Sahnesi geçtiğimiz sezonlarda olduğu gibi genel ortalamanın üzerinde bir fiyatlandırma ile sezona merhaba dedi. Ben kişisel olarak böyle bir fiyatlandırma bekliyordum. İstanbul’da da oyunlarını sergileyen Tatbikat Sahnesi Ankara’da, kendi evinde, nispeten daha “makul” fiyatlarla seyirci karşısına çıkıyor. İki kategorili bir sistem kullanılan sahnede ayrıca iki farklı fiyatlandırma mevcut. Örneğin Acting oyunu için 1. Kategori 120₺ iken Küvetteki Gelinler oyunu için 1. Kategori 160₺. İndirimli biletler için de aynı durum söz konusu ve iki oyun için 70₺ ve 90₺ şeklinde sıralanıyor.

Cebimizdeki paranın her dakika değer kaybettiği şu günlerde Devlet Tiyatroları uygun, Tatbikat Sahnesi pahalı demek yerine sanatın öznel olduğu, yapımların ve dolayısıyla sahnelerin gereksinimlerinin de farklı olduğu bilinciyle ama biraz da içinde bulunduğumuz koşullara kızarak bu yazıyı oluşturdum. Herkesin kolaylıkla erişebileceği bilet fiyat bilgilerini derleyerek kendi adıma bir tablo çizmek istedim. Umarım bilet fiyatları çok daha erişilebilir olur ve sık sık tiyatrolarda buluşuruz.

Bir tiyatronun fuayesinde buluşmak dileğiyle.

*Veriler Biletinial.com ve Biletix.com üzerinden alınmış olup, tablolar Ekim 2021 tarihli tiyatro temsilleri üzerinden oluşturulmuştur.

**Kapak görseli Nadir Kitap‘tan alınmıştır.

Sezon oyunlarına dair güncel değerlendirmeler ve yazılar için tiyatro.co‘yu ziyaret edebilirsiniz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Yeni Sezonda Tiyatro Bilet Fiyatlarına Kısa Bir Bakış<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

İşte hem insanlığın en büyük sorunlarından birisine sanatsal açıdan destek olmak için, hem de özellikle Ankara olarak neredeyse bir senedir içinde bulunduğumuz kara bulutları bir parça dağıtabilmek adına şehirde yeni bir festival doğuyor: Kadın Oyunları Festivali!

Türkiye’de Bir İlk

58 yıllık tarihiyle Türkiye’nin en köklü ve önde gelen özel tiyatrolarından Ankara Sanat Tiyatrosu’nun (AST) sanat yönetmenliğinde, Atölye Kültür Sanat (AKS) tarafından düzenlenen 1. Kadın Oyunları Festivali, 4 – 11 Mart 2021 tarihleri arasında AST Bilkent Sahne’de ilk kez gerçekleşecek.

Sanatın yetkinleştirici, bütünleştirici, iyileştirici ve sorunlara farklı açılardan da bakabilmemizi sağlayan sosyolojik ve psikolojik etkinlerini, ülkemizin kadınlarının her alanda mücadelesine destek vermek ve farkındalık yaratmak amacıyla kullanmak isteyen festival, ülkemizin ilk ve tek kadın temalı tiyatro festivali olacak.

Festival Kapsamında Sahnelenecek Oyunlar

Her gün farklı bir kadın hikayesinin ele alınacağı festivalde İstanbul’dan dört farklı ekibin (gerçi Mek’an Sahne ekibi Ankaralı sayılır) dört başarılı tek kişilik oyunu sahnelenecek. Bunlardan iki tanesi ilk kez Ankara’da perde yapacak.

*Alfabetik sıralamaya göre yapılmıştır.
*Temadan ötürü oyun türleri sabit olduğundan (dram) eklenmemiştir.

BERNARDA

Ekip | Proje No:2
Süre | Tek Perde
Prömiyer | 15 Aralık 2019
Yazan | Frederico Garcia Lorca
Uyarlayan | Pelin Temur
Yöneten | Can Ali Çalışandemir
Oynayan | Özge Arslan
Gösterim Tarihi | 11 Mart 2021 – Perşembe – 18:00
Gösterim Yeri | AST Bilkent Sahne

Lorca’nın ünlü başyapıtı Bernarda Abla’nın Evi adlı eserinden uyarlanan oyun, otoriterin, kadın kimliğine uyguladığı cinsiyetçi ve ayrımcı baskı ile beş farklı kadını ele alıyor.

DANSÖZ

Ekip | Mek’an Sahne
Süre | Tek Perde – 60 Dakika
Prömiyer | 21 Ekim 2019
Yazan & Yöneten | Şamil Yılmaz
Oynayan | Sezen Keser
Gösterim Tarihi | 9 Mart 2021 – Salı – 18:00
Gösterim Yeri | AST Bilkent Sahne

Oyun, hiç kimsenin, annesinin bile dönüp bakmadığı kayıp bir kız çocuğunun; Meryem’in hikayesini anlatıyor.

Dip Not | Metinde dönem dönem ufak tekrarlar olsa da sahnede performansıyla 60 dakika boyunca sizi sizden alacak bir Sezen Keser (Meryem) olacak.

EVİN KOKUSU

Ekip | Apartman Sahne
Süre | Tek Perde – 60 Dakika
Prömiyer | 2 Kasım 2019
Yazan & Yöneten | Nagihan Gürkan
Oynayan | Sıla Erkan
Gösterim Tarihi | 10 Mart 2021 – Çarşamba – 18:00
Gösterim Yeri | AST Bilkent Sahne

Yine Lorca’nın ünlü klasiği Bernarda Abla’nın Evi’nden esinlenilerek yazılan oyun, dönemin değil bugünü ve içimizdeki kadınları ele alıyor.

Dip Not | Festival sürecinde tek sıkımlık kurşununuz varsa ve önceki Ankara gösterimlerinde Dansöz’ü izleme fırsatı bulabildiyseniz şayet, şansınızı bunda denemenizi tavsiye edebilirim.

FRIDA

Ekip | Küçük Salon
Süre | Tek Perde – 70 Dakika
Prömiyer | 3 Ekim 2018
Yazan | Beliz Güçbilmez
Yöneten | Emre Tandoğan
Oynayan | Elif Arman
Gösterim Tarihi | 4 Mart 2021 – Perşembe – 18:00
Gösterim Yeri | AST Bilkent Sahne

Oyun, Meksikalı ressam Frida Kahlo’nun hayatını oynayacak olan bir oyuncunun rolü ile kurmuş olduğu ilişkinin çatışmalarını ele alıyor.

Sınırlı Sayıda İzleyici

Özellikle Ankara için sosyal hayatın neredeyse durma noktasına geldiği pandemi sürecinde gerçekleşecek olan festivale, pandemi koşulları nedeniyle sınırlı sayıda seyirci kabul edilecek ve gösterimlerde pandemi kurallarına uygun ve sıkı tedbirler alınacak.

Yüzde 100 doğal havalandırma sistemi bulunan Bilkent Sahne AST’ta üst düzey hijyen önlemleri uygulanacak. Bu kapsamda tiyatro severler salona HES kodu uygulaması ve ateş ölçümü ile girecek. Sosyal mesafe kuralları gereği koltuk sayısının yarıya indirileceği salonda misafirlerin maske kullanım zorunluluklarına dikkat edilecek.

Boş Koltuklar Toplumsal Farkındalık İçin Satışa Sunulacak

Festival boyunca sosyal mesafe kuralları gereği boş bırakılan koltuklara, toplumsal farkındalık yaratılması amacıyla yaşamını yitirmiş kadınların fotoğrafları yerleştirilecek ve bu koltukların satışından elde edilen gelir Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu ve Mor Çatı sivil toplum kuruluşlarına bağışlanacak.

Sergi

Ayrıca 1. Kadın Oyunları Festivali boyunca karikatürist Ramize Erer’in kadın temalı karikatürleri de Bilkent Center’da ziyaretçilere açık olacak.

Bilet

1. Kadın Oyunları Festivali biletlerine dilerseniz online olarak buradan ulaşabilirsiniz. Ya da dilerseniz sadece etkinlik günleri AST Bilkent Sahne gişesinden bizzat giderek temin edebilirsiniz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Türkiye’de İlk | 1. Kadın Oyunları Festivali<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Ferhangi Şeyler

Bir oyun düşünün ki 1987’den beri aralıksız olarak oynansın ve biletleri hala alınsın. Ferhangi Şeyler; Haldun Taner’in çırağı, kavuğun da son sahibi Ferhan Şensoy tarafından oynanan tek kişilik bir mizah gösterisi. Oyunun kemik yapısı dışında belirli bir metni, hatta standart bir süresi bile yok. Kimilerinin denk geldiği oyun 3 saate yakın dahi sürebilirken siz 1.5 saatlik bir oyun da izleyebilirsiniz. Oyun gündelik olgular üzerine kurulu; özellikle siyasi göndermelerden ve politika eleştirilerinden besleniyor. İkinci yarıda ise Ferhan Şensoy gazete kupüründen haberler okuyarak bunları kendi tarzında yorumluyor. Ustanın gönderileri hem düşündürüyor hem de güldürüyor. Ankara’da şu sıralar oyunu sık sık Nazım Hikmet Kültür Merkezi’nde bulabilirsiniz. Ferhangi Şeyler, artık Ferhan Şensoy’un yaşlandığı yönünde eleştiriler alsa da büyük usta hala hayattayken oyunu muhakkak izlemelisiniz.

Bir Baba Hamlet

Kendilerini ‘heveslerinden oyun yapmak üzere yola çıkmış iki cüretkar oyuncu’ olarak tanımlayan Şevket Çoruh ve Murat Akkoyunlu, Shakespeare’in başyapıtı Hamlet’i oynamak üzere sahnede buluşuyor. Oyun boyunca Hamlet’in oynanması için ortam yaratmaya çalışan bir aktör ve şarkı söyleme hevesiyle dolup taşan bir oyuncunun atışmalarını izliyoruz. Bu atışmalar sonrasında ‘Hamlet’ bugüne kadar 8 ödül alan ‘Bir Baba Hamlet’e dönüşüyor. 2 perde yaklaşık 2 saatlik oyunda bol bol gülecek, özellikle de taklitlere bayılacaksınız. “Çürümüş bir şeyler var Danimarka Krallığı’nda” diyerek aslında özümüze ayna tutulduğunu da hissedeceksiniz.

Kontrabas

Kontrabas, Ankara Devlet Tiyatrosu’nun tek kişilik oyunlarının en güzellerinden biri. Tek perdelik kısa bir oyun olmasına rağmen etkisinin fazla olduğunu düşünüyorum. Bir müzisyenin anlatı tarzında sunduğu oyun; kontrabas üzerinden bireyi, toplumu, hiyerarşiyi, müziği ve daha birçok şeyi anlatıyor. Olcay Akın Kavuzlu kendisinin mezuniyet ve Devlet Tiyatrolarına giriş parçası olan oyununu muazzam ses tonu ve oyunculuğuyla tek başına ayakta tutuyor. Aslında oyuna tek kişilik demek de bir nebze haksızlık; Kontrabas’ın baş rolde olduğunu unutmamak lazım.

Profesyonel

Aslen İstanbul Devlet Tiyatrosu’na ait Profesyonel oyununu Ankara Devlet Tiyatrosu’nun genel programında gördüğümüzde birçoğumuz çok heyecanlandık, biliyorum. Bülent Emin Yarar ve Yetkin Dikinciler’in oynadığı bu muazzam oyuna bilet alabilmek için gişelerde uzun sıralar, internette açılmayan koltuklar göreceksiniz. Yugoslavya’daki büyük dönüşümün sosyal, toplumsal ve politik birçok etkisini anlatan oyun, kara komedi türünde tek perdelik 2 saat süren bir gösteri. Bilet bulma imkanınız olursa kaçırmayın, mutlaka izleyin.

Bir Delinin Hatıra Defteri

Gogol’un muazzam eseri Bir Delinin Hatıra Defteri, yıllardır Devlet Tiyatroları’nda ve özel tiyatrolarda birçok oyuncu tarafından oynanıyor. Ben size izleyip hayran kaldığım Erdal Beşikçioğlu performansından bahsedeceğim. Eskiden bilet bulmak neredeyse imkansızken şimdi takipte kalarak daha kolay bilet bulabiliyorsunuz. Tatbikat Sahnesi’nde sergilenen oyun başladığında Erdal Beşikçioğlu’nun çoktan sahnede var olduğunun şaşkınlığıyla oyunun içine sürüklenmeye başlıyorsunuz. Oyun bir devlet memuru olan Popriçin’in memurluğu, bulunduğu hiyerarşiye olan isyanı, duyduğu aşk üzerinden deliliğe sürüklenişini anlatıyor. Metnin sahneye uyarlanmış halini Erdal Bey’in ağzından dinlemeye başladıkça metne, diyaloglara hayran kalıyorsunuz. Beşikçioğlu’nun performansının ne kadar iyi olduğundan bahsetmeye gerek dahi yok sanırım.

Aşkımız Aksaray’ın En Büyük Yangını

Tiyatro izleyicisinin zevklerinin farklı olduğuna inanarak ve saygı göstererek bu sezon beni en hayal kırıklığına uğratan bu oyundan da sizlere bahsetmek istiyorum. Çoğunuzun katılacağı üzere oyunun adı o kadar güzel ve ilgi çekici ki heyecanla prömiyere bilet aldım. Müzikal tarzda bir aşk hikayesini anlatan bu oyunda; konu bütünlüğünün olmayışını, dağınık anlatım tarzını ve rahatsız edici şekilde eril anlatım dilini hiç beğenmediğimi belirtmek istiyorum. Hayranı olduğum Ankara Devlet Tiyatrosu’nda daha iyi oyunlar görebilmek ümidiyle.

Özel tiyatroların oyunlarını Lavarla Etkinlik Takviminden takip edebilirsiniz.

<span class="reading-mode-buttons"></span>Tiyatro Mevsimi: Ankara Devlet Tiyatrosu ve Özel Sahneler<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

Mitolojik bir efsaneye göre tanrıların kralı Zeus, bellek tanrıçası Mnemosyne ile üst üste dokuz gece birlikte olur.  Bu dokuz gecenin her birinden ayrı bir muse yani esin ve sanat perisi doğar. Zeus’un bu dokuz kızı ise Kalliope (epik şiirin ve destanların esin perisi), Kleio (tarihi şiirlerin esin perisi), Urania (gökbilim ve astrolojinin esin perisi), Thalia (komedi ve pastoral şiirin esin perisi), Melpomene (tragedyanın esin perisi), Polyhymnia (dini şiir ve ilahilerin esin perisi), Erato (aşkın ve erotizmin esin perisi), Euterpe (müziğin esin perisi), Terpsikhore (koro şarkıları ve dansın esin perisi) olarak adlandırılır.

Zeus’un muse olarak adlandırılan dokuz kızı binlerce yıldır yazarlara, şairlere, ressamlara ilham vermeye devam eder. Bugün bile başucu kitaplarımızın çoğunda, saatlerce bakmaktan kendimizi alıkoyamadığımız bir tabloda, duyduğumuz bir ezgide onların izine rastlarız. Homer’in ünlü eserleri İlyada ve Odysseia’yı yazarken kulağına fısıldayanın Kalliope olduğu rivayet edilir.

Bizim hikâyemizin kahramanı olan Muse 90401 ise eserlerini yaratma sürecinde olan ustalara ilham vermek için Sanat Gezegeni’nden Dünya’ya gönderilen ve insan olma hayali kuran bir esin perisidir. Muse 90401, ilham verdiği ustalarca eserlerinin sonlarını değiştirmeye çalıştığı için Sanat Gezegeni mahkemesine şikâyet edilmiştir. Oyunda Muse’un savunmasını dinlerken kendimizi sanatın ünlü isimlerinin cinsiyetçi yaklaşımlarını sorgularken buluyoruz.

Muse’un içine dünyaları sığdırdığı küçük bavulundan önce kırmızı bir pelerin çıkıyor. Hepimizin cesaretine ve tutkusuna hayran olduğu Anna Karenina beliriyor zihnimizde birden. Hafızalarımıza kazınan trajik sonuna adım adım yürüyüşünü izliyoruz. Sonrası bir isyan, belki de Anna’nın kendisine yazılmış bu sona itirazı. “Onu ölüme iten şartları ortadan kaldırıp bağımsız ve mutlu bir kadın olarak bitirebilirsin bu romanı,” diye fısıldıyor Muse 90401, Tolstoy’un kulağına.

Mahkeme Shakespeare davası diyor bu sefer, Muse 90401’in gözleri hiç olmadığı kadar canlı: Nasıl olur da matematik dâhisi, dokuz dil bilen, tarihin en ünlü kadın yöneticilerinden biri sadece dişiliği ile anlatılmıştır? Esin perimiz esere karşı çıkışının öyküsünü anlatırken doğunun ve batının birbirlerine yaklaşımlarını da eleştiriyor aynı zamanda. Leonardo Da Vinci davasına sürükleniyoruz ardından ama kendisi mahkemenin huzurunda değil, o derece sinirli Muse 90401’e. Mona Lisa’nın öyküsü, tablosunu bir kez olsun göremeyişi ve o çerçevenin içinde hiç sonlanmayacak hayatının oradan oraya sürüklenişini dinliyoruz.

Tek kişilik müzikal bir oyun olan Muse 90401: Bir Esin Perisi Davası’nda Fadik Sevin Atasoy’a piyanoda Murat Köselioğlu eşlik ediyor. Orijinal müziklerini, birçok film ve dizi müziğinin de yaratıcısı olan Emir Işılay’ın yaptığı oyunda, koreografiler Ankara Devlet Opera ve Balesi sanatçılarından Bahar Keleş tarafından oluşturulmuş.

Yunan filozofu Platon’un, Lesbos’lu kadın şair Sappho’yu “onuncu muse” olarak adlandırmasının ardından, “onuncu esin perisi” önemli kadın şairler için günümüzde de kullanılan bir iltifat olmuştur. Onuncu esin perimiz Fadik Sevin Atasoy’un 1 ve 2 Kasım’da Tatbikat Sahne’de seyirci karşısına çıkacak oyunu Muse 90401 Bir Esin Perisi Davası’nı mutlaka izlemelisiniz.

Kübranur Sözen

<span class="reading-mode-buttons"></span>Muse 90401: Bir Esin Perisi Davası<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

12 Öfkeli ismi birçoğumuzun aklına 1957 yapımı ünlü film 12 Kızgın Adam’ı getirmiş olsa da zannedilenin aksine oyun film uyarlaması değil, film tiyatro metninin uyarlamasıdır. Ünlü yazar Reginald Rose 1954 yılında jüri olarak katıldığı bir cinayet davası sırasında olayın dramatikliğini fark etmesiyle birlikte hepimizin bildiği adıyla 12 Angry Men’i kaleme almış, televizyonda bir saat şeklinde sergilenen oyunu izleyip çok etkilenen Henry Fonda’nın girişimleriyle de ünlü film versiyonu ortaya çıkmıştır. Reginald Rose’un metni ve M. Akif Yeşilkaya rejisiyle sahnelenen oyun, oyunculardan ikisinin kadın kastla değiştirilmesinden sonra Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından 12 Öfkeli adıyla sahneye taşındı.

“Bir insanın ‘hayatı’ söz konusuyken ‘beş’ dakikada karar verebilir miyiz? Ya yanılıyorsak?” cümleleriyle özetlenen oyunda, 12 jüri üyesi bir cinayet şüphelisinin suçlu olup olmadığına oy çokluğuyla değil oy birliğiyle karar vermek zorunda kalıyor. Jüri üyelerinin birbirlerini ikna çabalarını izlerken bir anda kendimizi 13. jüri üyesi olarak buluyoruz ki oyunun sonunda yapılan küçük sürpriz, bu hissimizi perçinliyor. 12 Öfkeli, hiç düşmeyen temposu, yeni ipuçlarının ortaya çıkması ve jüri üyelerinin argümanlarıyla soluksuz izlenilecek bir oyun olarak karşımıza çıkıyor. İrfan Şahinbaş’ın sıcak atmosferi, sahneyi çevreleyen üç cepheli seyirci platformuyla birleşince oyundan bir ân bile kopmak imkânsız hale gelmiş. Heyecan, gerilim, kaygı gibi duyguların seyirciye geçmesindeki en büyük araçlardan biri olan müzik, sahne tasarımı, dekor, kostüm (Özlem Karabay), ışık (Yakup Çartık) gibi teatral öğelerin başarılı kullanımı, müthiş oyunculuklarla da birleşince ortaya harika bir oyun çıkmış.

Seyirciden büyük ilgi gören 12 Öfkeli eleştirmenler tarafından da oldukça beğenildi ve birçok ödülün sahibi oldu. Sanat Kurumu tarafından düzenlenen Geleneksel Sanat Ödülleri’nde En İyi Yapım, En İyi Yönetmen (M. Akif Yeşilkaya), En İyi Müzik (Arın Aykut), En İyi Dekor (Efter Tunç), Övgüye Değer Erkek Oyuncu (Eren Özkan) ödüllerinin yanı sıra 9. Sadri Alışık Anadolu Tiyatro Oyuncu Ödülleri’nde Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu (İrfan Kılınç) ödülünün de sahibi oldu.

12 Öfkeli bilet bulması zor olsa da mutlaka izlenmesi gereken bir oyun. Alkışı bol olsun.

Kübranur Sözen

<span class="reading-mode-buttons"></span>Ankara DT Kapalı Gişe Oyunları I: 12 Öfkeli<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

K.A.S.A’nın açılımı Kültürel ve Akademik Sanatlar Ankara. 2006 yılında Burak Aloğlu tarafından Art Wins Sahne Sanatları olarak kurulmuş. Bu sezon tiyatronun adını K.A.S.A olarak değiştirmişler. Çok yakın bir zamanda müzik gruplarının da hazır olacağını söyleyen Burak Aloğlu, 2006 yılından itibaren çocuk ve yetişkin oyunlarıyla birçok sahnede gösteriler yaptıklarını anlatıyor.

Gökçen Taner ise tiyatronun birçok sanat dalını beraberinde getirdiğini söylüyor. Bu yüzden Kültürel ve Akademik Sanatlar isminin duruma uygun olduğunu düşünüyor. “Metni yazamazsanız oyun olmaz. Metni irdeleyip bundan bir sonuç çıkarmazsanız oyunun tadı olmaz. İşte bu da edebiyat demek. Müzikleri seçiyoruz. Kendimiz yapıyoruz. Bu sebeple, sanat sözünü öne çıkarmak istedik,” diye de ekliyor.

Oyunu performans sahnelerine taşımaları ise biraz rastlantı olmuş.

Daha önce birçok meyhanede gösteriler yapmışlar, daha çok izleyiciye ulaşmak ve oyunun enerjisini daha çok artırmak için oyunu performans sahnelerine taşımışlar. İki tip oyunun farklı güzelliği olduğunu ama meyhanede oyun sergilemenin daha iç içe olduğunu düşünüyorlar.

2018-2019 sezonu dahil, 7 sezondur sahnedeler.

Meyhanedeyiz oyunuyla Burak, eski bir meyhaneyi canlandırmak istemiş. Aslında bütün karakterler, onun bugüne kadar edindiği tecrübelerin bir harmanı. Bu yüzden olsa gerek, oyun sürekli yenileniyor. Şu ana kadar Ankara, İzmir ve İstanbul’da gösteriler yapmışlar. Yeni sezonda bu şehirlere ek olarak Eskişehir, Yalova, Muğla, Çanakkale, Aydın ve Kocaeli illeri için programları mevcut.

Ankara seyircisinin çok başka olduğunu eklemeyi ihmal etmiyorlar tabi. Tiyatro konusunda ve tüm sanatlarda en çok kafa yoranın yine Ankaralılar olduğunu düşünüyorlar.

Oyunların her aşaması ekibin elinden geçiyor. “Müzikler, ışık, dekor, senaryo. Peki zor olmuyor mu böyle?” diye sorunca derin bir of çekiliyor.

Ekip içerisindeki çoğu arkadaşlarının başka işleri de var. Oldukça zaman ve enerji ayrılması gerekiyor. Herkesin farklı ilgi alanları mevcut. Zıtlıklar ortaya çıkan işi, özellikle de senaryoları fazlasıyla besliyor.

Altı farklı karakter mevcut ve interaktif bir oyun. Sürekli sarhoş bir koca, dominant eş, kurnaz garson, ağır abi, çapkın ihtiyar ve zengin avcısı güzel bir kadının atışmalarını konu alıyor ve 2 perdeden oluşuyor. Alkolik bir kocayla, eşi yüzünden alkolden nefret eden bir meyhane sahibesini hayal edin, garsonun fırlama biri olduğunu düşünün. E tabi bir de yanına rakıyı koyun. Bunların hepsi birleşince, komikliklerin ortaya çıkması işten bile değil.

Yeni sezonda Meyhanedeyiz harici 3 oyun daha mevcut.

Külhani, Bir Osmanlı Meyhanesi ve performans sahneleri için çıkaracakları yeni bir oyun. Prometeus ve Alo Kemal adlı iki oyun daha izleyiciyle buluşacak. Youtube’da da konuklarıyla keyifli söyleşiler yapacakları bir kanal oluşturmayı planlıyorlar.

IF Ankara artık evleri gibi olmuş ama farklı şehirlerde de olacaklar. Turne programları ise şu şekilde:

17 Eylül Pazartesi: IF performans sahnesi –  Ankara,
16 Ekim Salı: IF performans sahnesi –  Ankara
18 Ekim Perşembe: BKM Mutfak İstanbul – Beşiktaş
19 Ekim Cuma: Bahanekültür İstanbul – Kadıköy
6 Kasım Salı: 6:45 Kaybedenler Kulübü –  İzmir
7 Kasım Çarşamba: Mabolla – Muğla

Kendilerini takip etmek isterseniz Instagram hesapları @k.a.s.aofficial, Twitter hesapları ise @kasatiyatro. Görüş ve önerilerinizi ise kasatiyatro@gmail.com mail adreslerine bekliyorlar!

17 Eylül’de IF’te görüşmek üzere!

<span class="reading-mode-buttons"></span>Yeni Sezonda Meyhanedeyiz!<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.

YUTT ne demek diye merak ettiğinizi tahmin edebiliyorum çünkü benim de ilk merak ettiğim anlamı olmuştu. YUTT aslında Yol Ufka Tiyatro Topluluğunun kısaltılmış hali. Peki, neden yol ufka? Bu sorunun cevabı için gelin Yol Ufka Tiyatro Topluluğu’na kulak verelim; bilinmezliğin çekiciliğine kapılarak ve sonsuzluğun birikiminden faydalanarak biriktirdiklerimizi sahnelemek için yola çıktık ve yol ufka dedik; paylaşmak dileğiyle.

Farkında olmasak bile aslında birçoğumuz YUTT Sanat’a aşinayız. Nereden mi? Yazanlar Sokak’taki rengarenk, buram buram sanat kokan merdivenlerden. Gökkuşağını Yazanlar’a böylesine güzel taşıyan bütün YUTT Sanat sanatçılarına selam olsun; ellerinize, emeklerinize, hayal gücünüze sağlık. Kuğulu Park’ı arkamıza alıp Atatürk Bulvarı’na döndüğümüzde yüzümüzdeki gülümseme biraz da sizin sayenizde; egzoz dumanına, araç gürültüsüne inat.

Peki, YUTT Sanat başka neler yapıyor? İsminden de anlaşılacağı üzere sezon boyunca o sezonun tiyatro oyunları oynanıyor. Bu sezonun oyunu “Dalila” özelinde tiyatro oyunlarından daha sonra detaylıca bahsedeceğim için şimdilik tiyatro konusunda çok detaya girmiyorum. Biraz daha merak edelim.

Tiyatro oyunlarının yanı sıra YUTT Sanat’ta oyunculukla ilgili olarak tiyatro ve sahne önü oyunculuk kursları veriliyor. Fakat YUTT Sanat’ta bulabileceğimiz kurslar yalnızca bunlar değil; resim ve heykel kursları her gün üretmeye devam ediyor. Resim kursu özelinde şöyle bir ayrıntıyı da paylaşayım; sadece hobi grubu değil, aynı zamanda Güzel Sanatlar Liselerine ve Güzel Sanatlar Fakültelerine Hazırlık kursları da yıl boyunca devam ediyor.

Ve Minibüstler… YUTT Sanat’a her gittiğimde incelemekten kendimi alıkoyamadığım buram buram sanat kokan Minibüst edebiyatçılar serisi. İsminin tatlılığı da beni çeken bir diğer ayrıntı olabilir pek tabii bu mini mini büstlerin. Bu minibüstlerin masaüstü kalemlik halleri olduğunu da söyeyeyim.

Dalila; Binbir Gece Masallarından Sahneye

“Dalila”, YUTT Sanat’ın bu sezon izleyicilerle buluşan tek kişilik tiyatro oyunu. “Dalila”, Alman yazar Tristan Berger tarafından Binbir Gece Masallarındaki “Kurnaz Dalila’nın Çizimlerinin Hikayesi”nden esinlenerek kaleme alınmış esasen. Dalila Kahire’den Avrupa’ya göç eden bir kadının hikayesini sunuyor bizlere. YUTT Sanat’ın “Dalila” uyarlamasında, kadın olmak, göçmen olmak, Orta Doğu vatandaşı olmak, sanatçı olmak, yabancı olmak ve daha nice oluşlar oldukça başarılı bir biçimde sunuluyor.

“Dalila” bizi durup düşünmeye çağırıyor; mültecilere, göçmenlere bakıyoruz ama gerçekten görüyor muyuz onları? Özellikle son zamanlarda içinde yaşadığımız toplumu düşündüğümüzde, güzel bir sorguya davet ediyor bizi oyun. Her oyunun sonunda oyuncu ve yönetmenle birlikte, izeyicilerin sorularıyla yön bulan tartışma bölümünün olduğunu da ayrıca belirtmek istiyorum. İçsel sorgularımızın ses bulması dileğiyle…

“Masalın en güzel yerinde mültecilik düştü payıma ve ben hakkını vermeliyim rolümün.
Yabancı dediğin yeryüzünde
Kaleler rüzgara karşı nasıl durursa öyle durur.
Rüzgar esip kurulanı dikileni yerle bir eder,
Yabancı dönüp dolanıp döner memleketine.”

NOT: Dalila perdeye veda etti fakat YUTT Sanat’ın güncel oyunlarını ve gösterim tarihlerini internet sitesinden veya biletinial.com’dan takip edebilirsiniz.

Adres : YUTT Sanat- Remzi Oğuz Arık Mh. Büklüm Sk No:42
Bilgi & İletişim:
E-Posta : yolufka@yolufka.com
Gsm : 0505 779 20 27
Gsm : 0507 252 75 36

Website/Facebook/Instagram

<span class="reading-mode-buttons"></span>YUTT Sanat Atölyesi<span class="reading-mode-buttons"></span> yazısı ilk önce Lavarla - Kültür-Sanat ve Kent Yaşamı üzerinde ortaya çıktı.